Terug in de polder

We zijn teruggekeerd in de polder, weer  plm. 5 meter onder NAP. Het is altijd even wennen, of nauwelijks 100 meter diep het bos in kunnen kijken of rijdend op de A2 in de verte de windmolen van Mijdrecht te ontwaren. 't Is maar wat je liever hebt. Wel, beide. We verblijven graag in het bos , maar de polder heeft ook wel wat. Ik heb nauwelijks bosvogels gezien, wel gehoord. Ik heb de telescoop niet gebruikt. Pas de laatste dagen van ons verblijf daar kregen we in de gaten dat het nestje in de dichte beukheg naast de caravan niet opgebouwd werd, maar dat er jongen in zaten. We vermoedden dat het van een Vink was, pas toen we vertrokken ging het mannetje tekeer met de bekende alarmroep.
Nog een hoogtepunt (?) was het bezoek in de caravan van een Hoornaar. Een reusachtige wesp die met name in het oosten van het land voorkomt. Zelden komt hij in deze omgeving voor, ik had een aantal jaren geleden een Hoornaar in de tuin ( zie foto). De bezoeker in de caravan was plm. 3 à 4 cm. groot , dus een koningin op zoek naar een nestplaats. Ik had al een schrijfblok gepakt om een dodelijke mep uit te kunnen delen, maar gelukkig koos ze de open deur. Later is ze nog een paar keer geweest, maar de deur zat dicht. We zijn nu bezig de sleurhut schoon te maken en de tuin op orde te brengen. Wat kunnen planten in 14 dagen groeien!

Acrobaat.

Dit is een rups die neerdaalt aan een zijden draad van minstens 4 meter lang uit een boom. Als je goed kijkt hangt er ook een draad van links. Het beestje is in de boom uit een vlindereitje gekropen, heeft het buikje volgegeten en is nu op weg naar de grond alwaar hij zich zal verpoppen. Het was razend moeilijk om het diertje scherp op de foto te krijgen, dit is de minst slechte foto. Het kopje hangt naar beneden, een stel pootjes is te zien en in het achterlijf zitten de spinklieren. Ik denk niet dat ik de rups bij een vlinder zal determineren.

Anna Paulowna

Nog een, in mijn ogen  aparte, boom is de Anna Paulownaboom. Ik herkende de bloemen die vorige week zichtbaar werden vaag en langzamerhand herkende ik de boom die ook op de hoek bij de AH in Mijdrecht-dorp staat. Anna Paulowna was de echtgenote van koning Willem II en was een dochter van de tsaar . Het arme kind, ik bedoel emotioneel, was van het rijke hof in St. Petersburg uitgehuwelijkt naar de armoe van onze  Hollandse koning .
Deze soort is naar haar genoemd. Hij heeft trompetvormige bloemen, de bladeren komen na het hoogtepunt van de bloei. De oude zaaddozen blijven heel lang hangen, zie foto.

Varen in knop.

Een Varen in wording, maar welke? De stelen staan nu bijna een meter boven de grond. Aan het eind zit een begin van de bladeren, allemaal nog keurig opgerold. Ik blijf zoeken.

Een Blauwtje, maar welke?

Tussen de sleurhutten door vloog dit Blauwtje. Een echte blauwe, dus de Dagvlindersgids erbij gepakt, ik neem altijd een aantal  determinatieboeken mee op vakantie, en de Blauwtjes op gezocht . Gezien het vlekkenpatroon op de onderkant van de voorvleugel houd ik het op een Boomblauwtje, een  algemeen voorkomend Blauwtje in bosachtige gebieden. Daar mijn fotobewerkingsprogramma even niet bruikbaar is, moet ik me met anders wat tevreden stellen.

Rode Paardenkastanje

Op de camping waar we nu verblijven staan een aantal ons onbekende bomen. Bijvoorbeeld deze Rode Paardenkastanje. Ik wist dat er een rode varieteit was,  maar kan me niet herinneren waar en wanneer ik deze soort, of is het een ondersoort ?, heb gezien.
Het is een kruising tussen een Witte Kastanje en de Rode Pavia. Een pavia is familie van de kastanje, ook een Aesculus . De Rode Kastanje heeft geen herfstkleuren, minder stekelige vruchten en geen kleverige knoppen. Het zijn meestal gekweekte vormen, een cultivar dus. Maar een prachtige boom.

De polder uit.

Mijn ekskuus dierbare Sneuper-volgers, ik zit op plm. 100 meter boven NAP in het oosten des lands en was niet eerder in staat een logje te plegen. Inpakken en wegwezen is er bij ons niet meer bij, er is zoveel in te pakken en de sleurhut was nog niet gebruiksklaar.
Maar we staan. Op een camping waar we al vaker gekampeerd hebben , maar dan in de herfstvakantie. Het vogelconcert hebben we nu op de koop toe. Ik las in een Sovon-verslag dat er hier in de buurt ook Nachtzwaluwen zitten, maar dan moet je het gebied kennen. Deze Nachtzwaluw is één van mijn wenssoorten, net zoals een Hop, een Scharrelaar en een Bijeneter. Geduld. Ik heb het wekkertje van de Nachtzwaluw dus nog niet gehoord. De bossen waar we verblijven is een productie-bos gezien de vele kavels gezaagde boomstammen. Vele fraaie zaagvlakken.

Van elke kavel is er één boom met een waarschuwingsteken: niet op de boomstammen spelen of lopen. De stammen kunnen gaan rollen. Dan blijf je niet overeind.