De eerste rups!

Dit zachte weer trekt je de tuin in, heerlijk om weer eens de snoeischaar te pakken en de lange uitlopers van de Liguster en de Glansmispel te lijf te gaan. Of de lange eerste jaars Magnolia-takken, met alleen aan het eind een knop, met de takkenschaar weg te knippen.
De eindknoppen van de Glansmispel zijn danig gehavend door de vorst, verdroogd en hier en daar zwarte stukken. Ik wilde net een eindknop wegknippen toen ik een felgroen stokje zag: dat is geen mispel.Bij beter kijken was het een rups. Snel de camera gepakt, de telelens eraf en de macro erop. Een serie foto's genomen met de losse hand, er zal er vast wel één goed zijn. deze dus. Een saai beestje , maar daar kan 'íe zelf niks aan doen.
Het hele boek Nachtvlinders door gebladerd. Volgens mij is het een spanner, een grote groep nachtvlinders. Maar welke? Op de website van de Vlinderstichting staan wel wat rupsen die nu worden waargenomen, maar geen enkele kwam duidelijk overeen met mijn waarneming. Hij leek het meest op de Voorjaarsboomspanner. Ik heb de waarneming ingevoerd en hoor van de deskundige wel wat het is.

Goed weekeinde met veel rupsen en Citroenvlinders.

Bloeiende Rozemarijn.

Al de hele winter zitten er bloemknoppen in onze Rozemarijn. Het zijn  onooglijke puntjes in het groen. Je hebt een loupe of de vergrotende laptop nodig om te kijken hoe ze er uit zien. Rozemarijn behoort tot de Lipbloemigen zodat je kunt vaststellen dat het bloemknoppen zijn, de lippen van de bloem zijn nog niet zichtbaar. De bloei begint pas in april.
Een kruidachtige die langzamerhand verhout, ze kunnen tot wel anderhalve meter hoog worden. Een kruid dat een hele lange geschiedenis achter de rug heeft o.a. vanwege het gebruik bij de oude Egyptenaren om in pyramides het kruid "mee te geven"met de overledenen. De plant was voor hen heilig. Bij de Grieken en de Romeinen stond het symbool voor vriendschap, liefde en trouw. Ook geloofden de Grieken in de versterkende werking voor de hersenen en de herinnering. Ze staken een takje in het haar bij een examen. Had ik dat geweten.

De verzopen eilanden.

Vanochtend weer eens naar de Waverhoek. Marianne had gister wat leuke vogels gezien en ik was er  een hele poos niet geweest. Wel, ik wist niet wat ik zag: waar zijn al die eilanden in de eerste plas gebleven? Eilanden , in de zomer mooi begroeid met aan de uiteinden slikjes  waar de vogels graag op foerageerden. Er is één randje overgebleven waar dan ook de meeste vogels op zaten: 50 Grutto's, 4 Tureluurs, 12 Kieviten, 20 Scholeksters, een paar Kokmeeuwen ( weer met zwarte kop), 12 slapende Pijlstaarten (mannetjes en vrouwtjes), 2 Wintertalingen, een paar Smienten.Verder op de plas nog wat Pijlstaarten ( totaal in de Waverhoek 20) een stel Bergeenden, Krakeenden, het hield niet over. Misschien door de flinke golfslag? Maar waar zijn die eilanden? Zo langzamerhand afgekalfd?

Bij de Grutto's ook een aantal IJslandse Grutto's, al mooi uitgekleurd, minstens 9. Zie kopfoto: de IJslanders zijn donkerbruin tot bijna aan de poten, ze hebben een iets kortere snavel maar dat is op de kopfoto niet te zien. Tenminste twee Grutto's hadden kleurringen aan de poten maar alleen de lichtere kleuren zag ik . Een vogel had "links gele vlag, rood en rechts geel", een andere vogel had "links rode vlag , geel en rechts ook geel". Door het donkere weer en de grote afstand waren de andere ringen niet te onderscheiden. Op de kopfoto heeft de Grutto rechtsvooraan van de Kokmeeuw  kleurringen aan de poten. het is nauwelijks te zien. Met de telescoop op 60x wel, maar de andere kleuren vielen niet op.
Toen begon het te regenen en in de richting van de regen zaten Kolganzen, dus naar huis.

Wintervoer

Een mannetjes Huismus bij de voersilo. Als je maar voert komen zeker de in de buurt levende Huismussen vanzelf. Wat dat betreft zijn ze net zo lui als de  andere voergasten geworden. Slechts een aantal jaren terug wisten ze niet hoe je aan een voedersilo of aan een vetbol  moest hangen. Dat hebben ze geleerd, zoals de Vinken bezig zijn het te leren.  Huismussen zijn rommelpotten, binnen de kortste keren is de silo leeg, ze pikken een zaadje waarbij ander voer alle kanten opvliegt.
 Een kleine populatie van plm. 8 mussen zit in de tuinen hier en slaapt onder onze daken. Binnenkort vliegen ze weer met strrootjes. De voor de winter aanwezige Ringmussen heb ik nog niet gezien, maar die zullen binnenkort  wel komen.
Tot mijn verbazing zag ik een Merel de laatste  Ligusterbessen opeten. Dan moet je wel enorme honger hebben wil je Ligusterbessen lekker vinden.

P.S. De Sneeuwklokjes staan weer rechtop, alsof er niets gebeurd is.

Dsjruuuuuuuh of dsweeeeeeh !!

Voorjaar! Voorlente! Maakt niet uit hoe je dit noemt, de vorst is verdwenen, voorgoed hoop ik, en we gaan ons opmaken voor de echte lente met baltsende Kieviten, togrutto roepende Grutto's, slaande Vinken, riedelende Heggenmussen, roepende Koolmezen, bellende Pimpelmezen en "tsjirpende" Groenlingen. Let maar eens op de Grutto's als ze terug zijn: ze beginnen hun roep altijd met een kort to, daarna grutto. Vanochtend zat er een Groenling in de boom van de buren met het karakteristieke nasale  langgerekte dsweeeeeh ( uit Vogels van Europa) of een onmuzikaal, nasaal, aanhoudend en snuivend dsjruuuuuuuuh ( uit Vogelgids van Europa). Pas als de Groenling wegvliegt zie je hoe groen 'ie is.

Buigen voor de Beer.

Ook de Sneeuwklokjes buigen voor de Beer uit Rusland. Die is door de hackers deze kant op gestuurd. Eigen schuld, dan hadden we maar moeten luisteren.
Volgende week staan de klokjes er weer vrolijk bij.

Goed weekeinde en mijd de dichtgevroren windwakken. Het barst ervan.

Kouwe poten?

Vorige week een logje met eenden op het ijs, deze week Blauwe Reigers en een Grote Zilverreiger met hun poten in water rond het vriespunt en op de foto Kolganzen (eergister in Molenland) ,ook op het ijs. Kan dat? Krijgen ze geen bevroren poten zoals bergbeklimmers en Elfstedentochtrijders?

Ja, dat kan dus. Nee, ze krijgen geen bevriezingsverschijnselen, alhoewel.... de dierenambulance moet toch wel eens een vastgevroren eend of zwaan uit het ijs bikken. Die heeft niet goed opgelet. De bloedsomloop in de poten van de meeste watervogels, die hier in de winter  verblijven,  is zo gebouwd dat er geen bevriezing  plaaatsvindt. In de eerste plaats zitten er nauwelijks spieren in de poot, die zitten hoger, maar wel pezen, die niet zo gevoelig zijn voor lage temperaturen.  De ader en de slagader zitten vertakt om elkaar heen zodat de slagader wat warmte afgeeft aan de ader en de ader kou afgeeft aan de slagader. Een warmtewissel-systeem dus.
Wat me wel altijd opvalt bij ganzen: zodra er sneeuw ligt gaan ze zitten en trekken de poten in, zodat deze beschermd worden door de veren. Ze foerageren dan zittend. Dit gedrag kan ik niet verklaren.