dinsdag 13 februari 2018
Slimme Eksters en 5 halsringen.
Het was me al een paar keer opgevallen dat sommige pientere Eksters gebruik maken van het "onthoofden" van grote bomen, in dit geval Platanen langs de Aalscholver, om op het stompe uiteinde van de stam een nest te bouwen. Een stevige ondergrond. Bij een nest tussen de takken valt in eerste instantie een groot deel van de aangesleepte takjes op de grond. Net zo lang tot er een paar blijven hangen en ze een ondergrond hebben.
Ik fotografeerde dit nest en het bleek een nest in aanbouw want plotseling kwam een Ekster van het nest en vloog weg op zoek naar de volgende tak. Dit nest is voor ongeveer een derde klaar, er komen nog stevige wanden op en een dak, kenmerkend voor een Eksternest. Ondanks de kou wordt er aan het nest gebouwd.
Tijdens een klein Rondje Ronde Venen toch weer gelet op de groepen Kolganzen. De Grote Zilverreigers zaten verspreid door de polder, wakken in het ijs zijn er niet meer. Ook de Smienten op de Grote Wije waren weer terug op hun oude stek in en langs de sloten, de Grote Wije was leeg op wat Wilde Eenden, een enkele Krakeend , wat paren Kuifeenden en drie Brilduikers na. Geen Smient meer te zien.
Morgen het verslag van de 5 halsringen die ik heb afgelezen.
vrijdag 9 februari 2018
Een niet alledaagse wintergast.
De zeldzamere wintergast van eergister kwam plotseling aanvliegen boven de Proostdijerdwarswetering bij de Botsholse Dijk. Ik keek naar de Grote Zilvers en de ganzen toen ik een onbekend geluid hoorde. Het "geluid" kwam aanvliegen vlak boven het water en streek neer. In eerste instantie dacht ik aan een franjepoot maar die zitten anders op het water. Een Witgatje of een Oeverloper? De laatste heeft een witte krul omhoog vooraan bij de borstveren, dit vogeltje dus niet. Na een halve minuut vloog ze weer weg en streek neer in de wal, bij een ander , een soortgenoot zo te zien. Druk met de staart wippend, dat doen vooral Oeverlopers, toch? Maar thuis in de literatuur bleken Witgatjes het ook te doen, alleen in mindere mate.Ik houd het op een Witgat, ingevoerd op Waarneming.nl en heb ik geen commentaar gekregen, dus zal de waarneming goed zijn. De dichtstbijzijnde populatie broedvogels zit in Noord-Duitsland, er schijnen wat broedgevallen uit het verleden bekend te zijn, maar men denkt nu dat het Bosruiters zijn geweest. Het is in ons land een doortrekker en een zeldzame wintergast.
donderdag 8 februari 2018
VRHzwart
Ik ben gister bij een wat grotere groep Kolganzen langs de Proostdijerdwarsweg richting Nessersluis toch maar even gestopt en de telescoop gebruikt. Ganzen zitten hier niet zo vaak, het is wat een uithoek naast het fort. Al vrij snel had ik een halsring ( met Kolgans uiteraard), hoofdletter A was snel gezien, maar de rest? De afstand was eigenlijk te groot om makkelijk af te lezen, maar er zat een E in de code. Dan het tweede teken: was het een 1 of een I ? Lijken op elkaar, thuis maar eens uit proberen welk teken klopt. (Thuis achter de laptop kreeg ik ik nog geen uitsluitsel, het programma zegt gewoon dat de gegevens nog niet zijn ingevoerd door de ringers als de code niet herkend wordt.)
Toen ontdekte ik naast de gans met halsring nog een andere: GY1zwart. Zouden ze een paar vormen? Ook weer in het computerprogramma bleek dat GY1 hoorde bij GY2, maar deze gans heb ik niet gezien.
Langs de Hoofdweg richting Gemaal zat een klein groepje. Toch even kijken, het kon met de kijker , zo dichtbij zaten ze. De ganzen strekten allemaal de nek, ze waren gealarmeerd. Wat doet die snuiter daar in de stilstaande auto? Ik zag een halsring, (zie foto) met een V, de tweede letter leek wel een P, of een R. Er zat geen beweging in de gans, plotseling ging alles op de wieken. Misschien zie ik 'm straks nog ergens anders. Na een blik geworpen te hebben in de Ronde Hoep, met bijna geen gans te zien, ging ik verder richting Botshol. Op de ijsvrije Grote Wije een paar honderd Smienten,helaas stond het licht verkeerd zodat ik andere soorten slecht of niet te zien kreeg. Verderop langs de Proostdijerdwarsweg weer met de telescoop gekeken, honderden Kollen zaten er en verdraaid, ik zag de gelige V weer, de vogel bewoog nu meer . Ik zag dat de tweede letter een R was en de derde na wat geduldswerk een H. VRHzwart! een oude bekende die hier al 13 jaar komt. Geringd in 2005 in Eemland als jong en van de plm. 130 aflezingen zijn er 76 in de provincie Utrecht gedaan. Ik heb haar, het is een vrouwtje 13 x afgelezen. De ring is niet helemaal meer compleet, maar wat wil je met 13 x op en neer naar Noord-Rusland/Siberie.
woensdag 7 februari 2018
Minstens 40 Grote Zilverreigers
Dat was genieten vanochtend, veel vogels, een soort die hier niet zo vaak in de winter verblijft, veel ganzen met zowaar drie halsringen ( ik schreef al, ik ga voor de bijl als ik ganzen zie en hoor) en , mijn verwachtingen kwamen uit, minstens 40 Grote Zilverreigers, die op precies dezelfde plek als een aantal jaren terug zaten te kleumen en te foerageren.
Ik ging voor de Zilvers. Ik was nieuwsgierig of alle sloten dicht zaten en waar dan de Grote Zilverreigers zouden verblijven. Wel, net als toen in de oksel van de Botsholse Dijk, rondom de Proostdijerdwarstocht. Die loopt tussen de Botsholsedwarsweg en de Proostdijerdwarsweg in. Ze zaten nu toch nog behoorlijk verspreid, lang niet alle sloten waren dichtgevroren zodat je ze overal daar zag. Ik heb geprobeerd ze te tellen, maar een aantal zat achter de grote pollen Rus, zodat ik minstens 40 telde en meer schatte. Zij komen vrij zeker van de slaapplaats in de Kloosterkolk, aan de overkant van de Grote Wije. Ook de broedplaats van de Lepelaars.
Houd ze maar in de gaten , over een paar dagen verzamelen ze zich bij een laatste wak, en kun je mooie platen schieten.
Drie halsringen, twee ver weg en een derde kon ik met de gewone kijker aflezen, zat dichtbij. Deze behoort tot het poldermeubilair, VRHzwart komt hier al 13 jaar. Misschien herkende ze me. Morgen meer.
Dan de zeldzamere wintergast: twee Witgatjes in de bovengenoemde tocht. Overmorgen meer. Soms heb je niks om over te schrijven, soms voor meerdere dagen.
dinsdag 6 februari 2018
maandag 5 februari 2018
Voorlente
Toen wij na onze vakantie thuis kwamen bleek tot onze verrassing dat het duivennest in de Magnolia de zware storm van een week eerder had overleefd. Het lijkt zo'n warboel met al die takjes maar ondertussen zit het er toch nog. Ik denk dat de wind op deze plek niet zo desastreus was door de stand van de rij huizen, want 4 meter vanaf deze plek was een ander, gebruikt duivennest wel uit de boom gewaaid.
Men zegt dat het gaat vriezen, maar ondertussen bloeien er verschillende struiken in de voorlente: uiteraard de Viburnum met z'n roze bloemetjes, de gele Toverhazelaar en vanochtend zag ik bij m'n wandeling de eerste Forsythia-bloemetjes bloeien. Zingende merels zijn al enkele weken gehoord, de Koolmezen doen ook weer mee, zij het nog niet uitbundig.
vrijdag 2 februari 2018
Zomaar een Atalanta.
Als we het warme weer van de laatste weken hadden gehouden dan zou je zomaar een Atalanta kunnen zien rondvliegen. De laatste jaren brengen steeds meer Atalanta's hier de winter door. De soorten die al normaal hier de winter doorbrengen als imago (volwassen insekt) zijn de Citroenvlinder, Dagpauwoog, Kleine Vos en de Gehakkelde Aurelia. Zij raken in een diepe winterslaap, worden in het voorjaar wakker en vliegen rond, alsof ze geen strenge vorst hebben gehad. Ze kunnen ertegen doordat het meeste vocht uit hun lichaam verdwijnt en het bloed verandert in een soort antivries. De Atalanta gaat niet in winterslaap, maar komt in een rusttoestand, daarbij kan de vlinder goed tegen vorst. Maar niet teveel. Als het (te) warm wordt ontwaken ze en vliegen rond, maar om dan bij invallende vorst weer in de schemertoestand te geraken vergt dat veel energie, zoveel dat sommige Atalanta's dat niet overleven. Dus beter nu geen vlinders tegenkomen.
Abonneren op:
Posts (Atom)