Echtpaar T21 en T19 lime

Een paar dagen terug lukte het me eindelijk weer eens een paar halsringen bij Kolganzen af te lezen. Ik had/heb me voorgenomen daar toch wat minder tijd in te steken gelet op het kleinere  aantal halsringen wat er nog rondzwerft, denk ik. Een paar uur lang kijken naar een groep ganzen en dan geen halsringen zien wordt me wat te gek. Er zijn meer vogels die onze aandacht verdienen. Maar ik heb deze gedachten wel vaker gehad en dan ging ik, bij de eerste groep al weer voor de bijl. Het is een soort virus dat je bijna niet kunt weerstaan.
Zo ook tegenover de ingang van de Waverhoek: er zaten zo'n  duizend Kollen behoorlijk ver weg, maar ik heb een goede telescoop die zijn werk doet. Helemaal achteraan draaide een grazende Kol even  de zijkant naar me toe en zag ik een lichtgroene halsring. Maar weg was íe weer. Het objectief (de lens waar je met je oog inkijkt) op de 60x gedraaid. Tussen de windvlagen door kreeg ik langzamerhand de code T21 te zien. Tot m'n verrassing had de buurman/vrouw ook een lichtgroene halsring. Alsof ze met elastiek aan elkaar vastzaten, ze bleven bij elkaar. Een paartje dus. Als je de ene hebt wil je ook de ander hebben. Lukte helemaal niet.
Achter de laptop thuis kreeg ik alsnog de onbekende te pakken. Het paartje was al veel vaker af gelezen. Het was T19, ook lime. Die zijn in één keer gevangen onder het klapnet en gelijktijdig geringd. Ze zijn in Maren-Kessel aan de Maas geringd in de buurt van Oss in 2015 en veel in Duitsland afgelezen.

15e Nationale Tuinvogeltelling 2018

Huismus  no.1

Koolmees no.2

Pimpelmees no.3

Hooikoorts door Elzen.

Wie een beetje de eerste bloeidata volgt, de teken in het gras, de komst van hooikoorts etc. kent Arnold van Vliet van de Natuurkalender en de Wageningen University. Onlangs kondigde hij in Nature Today een uitbraak van hooikoorts aan, veroorzaakt door bloeiende Elzen. Mensen die reageren op de pollen van de Elzen kunnen over plm. een week, als de bloei op de top is, een aanval van hooikoorts verwachten. Dat is extreem vroeg. Ruim twee weken  eerder, vergeleken met de laatste 17 jaren. Oorzaak: het klimaat, uiteraard.

Het schijnt dat je met je voedselkeuze de hooikoorts kunt bestrijden. Je kunt beter appel, kiwi, wortel, noten, meloen en sinaasappels mijden als je last hebt van de elzenpollenallergie. (Ook Hazelaar kun je beter mijden, maar die hebben al gebloeid). Op de foto de langwerpige mannelijke katjes die gaan bloeien, d.w.z. stuifmeel gaan produceren, de pollen, de elzeproppen zijn oude vrouwelijke bloemen van vorig jaar met zaad, voorzover dat er nog in zit.

De sleutel van Botshol.

Vanmorgen bij de ingang van het wandelpad over de kade langs Botshol:
* Wilt u zo vriendelijk zijn het hek weer op slot te doen, zodat de schapen niet kunnen weglopen?
* Beheerder: "Ik ben even plassen, dus ga je gang."
* Terlouw is langs geweest, er was geen brievenbus om het touwtje door te hangen, dan maar zo.
* Natuurmonumenten: Gevonden voorwerpen inleveren op het hoofdkantoor in 's Graveland.
* Wie neemt nou de sleutel van z'n vooroorlogse klerenkast mee op excursie? En verliest 'm ook nog.

Schollevaer, Ielgoes, Moddergaanze

Die vroege broedtijd (zie ook logje van gister) van de Aalscholver heeft me wel vaker bezig gehouden, maar ook nu weer kan ik in  de literatuur er niets over vinden, ook niet in het standaardwerk Handbuch der Vögel Mitteleuropas (Glutz und Bauer). Het Verklarend Etymologisch Woordenboek van de Nederlandse Vogelnamen( Klaas J. Eigenhuis) verklaart alleen de naam.  Maar daar is het ook voor geschreven. Ook de Broedatlas laat het afweten.
Aal komt van één der prooidieren. In het Fries wordt de soort Ielgoes genoemd, maar in de verste verte is het geen familie van de ganzen. In de Kop van Overijssel heet 'íe Rotgaanze, Moddergaanze in de Achterhoek. Scholver levert meer problemen op: het heeft waarschijnlijk te maken met het raspende, krassende, schrapende geluid dat ze met name in de kolonies maken. Met de vis Schol en het stukje Schol in de naam Scholekster heeft het niets te maken.

De vroegste broeder.

Aan de overkant van de Groote Wije in de Botshol is de kolonie Aalscholvers al weer bezet. Op de meeste nesten zie je een zwart vlekje, zeker met kijker of telescoop. Ik denk dat dit de vroegst broedende soort in ons land is. Hoe koud en guur het ook is, ze zijn er en ze leggen eieren. Hoogstwaarschijnlijk zijn ze nu al aan het broeden, zeker na een paar dagen met (te) warm weer. Een paar dagen vorst deert ze niet, ze hebben een grote broedvlek waarmee de eieren makkelijk warm gehouden kunnen worden. Bij strenge vorst gaan de broedsels meestal verloren.
De meeste nesten worden in de winter voor de broedtijd gerestaureerd, een enkel nest is nieuw. Hiervoor worden takken en twijgen van een boom afgebroken, ook waterplanten, voor zover aanwezig, worden gebruikt voor de bekleding. Vaak wordt nestmateriaal van een buurman gejat.

Op de kopfoto de kolonie aan de overkant van de Wije, te zien vanaf het parkeerplaatsje aan het eind van de Botsholse Dwarsweg.

Terug

We zijn inmiddels weer terug op 5 meter beneden NAP. Op 700 meter erboven was er regen en/of natte sneeuw en/of droge sneeuw. In ieder geval heeft het nageslacht hogerop geskied. Ook de derde generatie, verbazingwekkend dat kinderen van 5 jaar zo snel leren. Weinig zon. Maar heel Midden-Europa zat zonder zon, ook op zaterdag toen we terug vlogen. Het eerste land wat ik zag was de branding ergens langs het Noordzeestrand. Deze week begonnen met twee dagen medische aandacht in het ziekenhuis, sindsdien gaat alles weer z'n gewone gang.
Zo ook vanmorgen even een klein Rondje Ronde Venen: overal ganzen, zeer verspreid zittend. Ik denk door de wind die op deze "warme" dag volop waaide. Ook zaten ze heel diep in het gras, alleen de kopjes staken boven het maaiveld uit, zodat eventuele halsringen niet te zien waren. Bovendien foerageren ganzen meestal met de kop in de wind waardoor ik tegen de kont aankeek.
Langs de Proostdijerdwarsweg-West een grote sliert zwanen: 59 Knobbels met, na goed kijken, 5 Kleine Zwanen. Ik heb een stukje foto uitvergroot waarop twee, links, staan. Met de telelens genomen zodat de kleuren, ook door het trieste licht, wat flets afgedrukt zijn. Elk jaar komt  een groepje Kleine Zwanen  in de Waverhoek slapen en foerageert vaak richting Amstelveen