Invasie Appelvinken

Momenteel worden er veel Appelvinken in ons land  waargenomen. Meestal alleen, soms in wat grotere groepen, vooral in parklandschappen en bosachtige omgevingen. Hoewel hier veel weiland is kan je best een Appelvink in deze omgeving, op plekken waar veel bomen staan, spotten. Het is een prachtige vogel, op de archieffoto  van mezelf is dat niet zo duidelijk te zien, de foto werd nogal van grote afstand genomen in een bos in Flevoland. Kijk maar eens op de website van  Vogelbescherming.

Klein Rondje Ronde Venen

Het bloed kruipt.........  Voorlopig kruipt het bij mij in de polder nog niet op eigen gelegenheid, ik word gereden door mijn particulier chauffeuse, mijn wettige echtgenote. Dapper nam ze de in haar ogen  smalste weggetjes , ze is meer een A2 type.
Ik was nieuwsgierig naar de aanwezigheid van Kollen, Grauwen en Brandjes. Dat viel tegen vanochtend op een klein rondje Ronde Venen. We keken in polder Groot Mijdrecht en polder De Derde Bedijking. Grote armoe. Waar zitten die beesten? Alleen aan het begin van de Westerlandweg nabij De Hoef zaten er een honderd Grauwe Ganzen op een maisveld. Geen Kolgans gehoord en gezien. Op Waarneming.nl worden ook nauwelijks Kollen in onze omgeving gemeld. Kees Janmaat had er vorige week een paar honderd aan het eind van de Hoofdweg. Landelijk gezien loopt het nog niet storm.
Dat rondje viel dus tegen. Toch heb ik weer het gras geroken en gezien.
Als troost een kopfoto van opvliegende Kolganzen.

Onze mooiste boom.

                                       Wat zou de polder zijn zonder Knotwilgen .?  Kaal

Vogelvoer.

We, onze kleinzoon als hij er is en ik, voeren weer. Strooivoer in het voederhuisje, voer op de grond, voer op de tuintafel en voer in een silootje. Met zijn kleine grijphandjes gooit 'ie het overal op en naast. Het helpt wel, die hoeveelheid, binnen een paar dagen zat de tuin weer vol vogels. Een paartje Ringmussen is er weer, de kolonie Huismussen laat zich gelden, een paar Koolmezen en Pimpelmezen, een Vink, het Roodborstje aarzelt nog, drie Turkse Tortels, dat zullen er wel meer worden, een Houtduif, een paar vervelende Kauwen en zowaar vanochtend een Halsbandparkiet in de boom. Die durfde niet lager te komen en vloog weer weg.
Vogels zat dus, gezellig.

Overwinteren.

Tussen de werkhandschoenen, snoeischaren, tuinschepjes, snoeizaag, enz. lag deze handschoffel met een vastgekleefde Huisjesslak. Hij/zij ( slakken zijn hermafrodiet) had zich vastgeplakt met het epifragma. Dat is het dekseltje waarmee Huisjesslakken zich afsluiten van de buitenwereld om de winter door te komen.  Kou deert hen niet, ze hebben een soort antivries in het bloed waardoor ze niet bevriezen. Strenge vorst doet veel slakken sneuvelen. Ik ben benieuwd of deze slak blijft ztten.

Een laatste bloemblad.

De meeste bloemen zijn uitgebloeid , afgevallen en weggerot. De laatste is meestal de Hortensia met bloemen die pas in de winter het loodje leggen. Hier een bloemblaadje dat "op weg naar het einde" is zoals elk organisme. Uiterst langzaam verdwijnt het vulweefsel tussen de nerven , die het nog lang volhouden. Duidelijk is te zien dat ook een bloemblaadje nerven nodig heeft , voor de stevigheid en aan- en afvoer van stoffen. Een bloemblaadje is eigenlijk een aangepast loofblad. Onze Pluimhortensia, met z'n schapekoppen, staat er bruin bij.

Distelvink.

Van Cees Willemsen kreeg ik deze Putter, een geweldig mooie vogel die ook wel Distelvink wordt genoemd. Hier niet op een distel maar een uitgebloeide Zonnebloem. Hij lust ook zonnepitten.
Op Wikipedia las ik een leuke verklaring voor de naam Putter: hij werd ook vroeger al veel in kooien gehouden, vaak slachtoffer van illegale vogelvangst ( lijmstokken), en moest dan een vingerhoed met water omhoog trekken om te kunnen drinken. Of het verhaal klopt weet ik niet.
Op het broedvogelkaartje van het SOVON is te zien dat deze soort in het grootste deel van ons land broedt, behalve de bosgebieden als de Veluwe, de Achterhoek, Oost-Brabant, Twente en Drenthe.