Rondje Ronde Venen

Vanochtend in een dik uur een klein rondje Ronde Venen gedaan. Ik was wel nieuwsgierig hoe het met onze ganzen gesteld was. Nou, snel antwoord: gelet op het aantal niet best. Als ik er 40, maximaal, heb gezien in de verte is het veel. De boeren zullen wel blij zijn.Maar ik vraag me af : waar zijn ze? Zijn ze er nog niet? Vorige weken op Texel zaten er genoeg. Moeten ze nog komen? Of zijn ze 'm gesmeerd voor de jacht? Dan heeft dat toch effect.
We zullen de komende weken zien. Ik verwacht de eerste Kolganzen over een paar weken. Overal al tekens van de komende herfst. De Kastanjes zijn het verst, allemaal al behoorlijk bruine, verdrogende bladeren.
Ik zag een paartje Tapuiten op enkele palen zitten langs de Haanweg in Demmerik. Ik kon er van één een foto nemen. Hij hoort/ziet iets onder zich. Voedsel?
Ik heb ook even een blik geworpen in de Ronde Hoep, geen gans te zien, maar wel koeien!! Wat een koeien. Gelukkig worden ze daar nog buiten geweid. Een pluim voor de boeren daar.

Sporen.

                                                De blaadjes zijn wit van de sporen.

Kunst in de Waverhoek?

Ik heb zeker iets gemist? Wat kan dit nou zijn? Gaat Natuurmonumenten aan kunst doen? Is het wel kunst? Het lijkt wel een fuikendroger, maar er wordt niet gevist in de Waverhoek. Heeft een vrachtvliegtuig iets verloren? Wie helpt me uit de droom?

Duizenden Kokmeeuwen en één Kemphaan.

Gister moesten we even naar Leidse Rijn en dan ga ik altijd door Demmerik, het is de kortste weg naar de A2, maar niet de snelste. Het gaat me niet om de snelheid maar meer om even Demmerik te zien. dat is mijn favoriete polder in de omgeving. Tot mijn verbazing had Gijs, mijn weidevogelboer, twee huispercelen helemaal bruin, dood gras. Met duizenden meeuwen. Vanochtend weer gekeken  met de benodigde apparatuur: camera's, lenzen en telescoop.Het waren allemaal Kokmeeuwen, er zaten nauwelijks andere soorten tussen. Wel wat Spreeuwen en een vogel ( zie foto) die ik niet direkt op naam kon brengen. Ik moest denken aan een Kemphaan, maar deze had grijze poten. Volgens de boeken is het dan waarschijnlijk een juveniel. Volwassen Kemphanen hebben geel-oranje poten.
Gijs informeerde desgevraagd dat er opnieuw was ingezaaid, maar dat het opgekomen gras door het hoge water op het weiland is doodgegaan. Daardoor komen ook bodemdieren omhoog die geen bescherming vinden door het gras en een "tafeltje dekje" vormen voor de vogels.

Goed weekeinde, met wat meer zon.

Het is mooi geweest, maar het wàs mooi!

Onze Vlinderstruik bloeit nog , maar daar is ook alles mee gezegd. En vlinders waren er in de regen ook al niet, dus armoe. Gelukkig vandaag weer zon en gelijk had de struik bezoekers: 2 Grote Koolwitjes, een Atalanta en bovenstaande , op de kop hangende,  Dagpauwoog. Ze blijven mooi! Deze ziet er nog behoorlijk vers uit. Hij kwam  even op de hand van mijn vrouw zitten. Snel de iPad in stelling , maar net voordat ik op de knop drukte was vlinderlief verdwenen.

Geen jam maar zaad.

                                         Ook de Groenlingen kunnen weer vooruit.

Terug in de polder.

We zijn weer in de polder tussen twee stormen door. Bovenstaand plaatje is vorige week genomen in het mooie weer. Toen had ik al in de gaten , door allerlei weervoorspellingswebsites te raadplegen dat het deze week zou gaan spoken. Dinsdag zou het wat beter worden, reden voor ons om tot die dag het  verblijf te verlengen. In het weekend veel binnengezeten, dinsdag op huis aan. Goede keus. Ik had vandaag niet kunnen rijden.
De vuurtoren staat bij de Cocksdorp op Texel, velen zullen hem herkend hebben. Hij lijkt vergeleken met andere vuurtorens wat dik en dat is íe ook. In 1948 is er om de bestaande muur een nieuwe muur gebouwd. Reden: aan het eind van de 2e W.O. sloeg het Georgisch regiment van krijgsgevangenen in Duitse dienst op Texel aan het muiten.
De Duitsers pikten dit niet en hebben in slagorde het hele eiland afgezocht en strijd geleverd. Gevangen genomen muiters werden direct gefusilleerd. Een rest Georgische soldaten bleef over en verschanste zich in de vuurtoren. Hier werd een enorme strijd geleverd met vele doden. De vuurtoren was zo beschadigd dat er na de oorlog een nieuwe muur om heen gebouwd werd. Op een klein ereveld vlak bij de Hoge Berg liggen op een aparte begraafplaats 476 doden. Elk jaar komen hier Georgiërs om hun doden te eren. Door deze strijd wordt Texel wel het laatste slagveld van Europa genoemd.