Slakken en Hosta's

 

In jaren hebben onze Hosta's er niet zo goed uitgezien. Bijna complete bladeren, slechts hier en daar wat aangevreten door insekten of rupsen. In ieder geval niet door slakken! Dat was elk jaar een ramp. Overdag geen slak te zien,'s morgens zag je de puinhoop  die ze 's nachts  hadden aangericht. Grote stukken blad weg, niet om aan te zien. Zoeken in de literatuur waarmee ze te verdrijven zijn. Slakkengif is wel de ergste denk ik. Gebruiken we niet meer. Allerlei huismiddeltjes van allerlei oma's kwamen voorbij, we hebben het uiteindelijk geprobeerd met vaseline. Dat leek ons wel wat.   We hebben een brede band met vaseline op de pot gesmeerd, deze blijft lang zichtbaar maar vooral  kleverig. Geen slak is bij de Hosta's geweest. Eureka ! ?  Smeren mensen, vaseline. Smeren.

De kroeg is open!

Door pech met het ene, caravan, hebben we  geluk met het andere, bloeiende Vlinderstruik. De kroeg is  al enkele dagen, zolang het licht is , open. Zonet geteld: 7 Atalanta's, een Dagpauwoog en een Gehakkelde Aurelia ( zie foto). Dat aantal kan zo meteen weer veranderd zijn, maar deze aantallen zitten gemiddeld dagelijks in en op de Vlinderstruik. Jammer dat hij zo hoog is, maar dat is eigen schuld, ik moet in het voorjaar beter snoeien. Dat willen zeggen korter. Zodat ik niet tegen de onderkant aan kijk, maar er bovenop. Op 14/4/2015 heb ik uitgebreider over de Gehakkelde Aurelia geschreven.

Muggen?

Wat zijn die muggen aan het doen? Gister bij een afgeschoven wal in Demmerik een heel leger aan muggen achter de plank, die een eventuele golfslag moet tegenhouden. Nu en dan kort opvliegend, dan weer neerstrijkend op het rimpelloze wateroppervlak. Ik schrijf nadrukkelijk OP. Ze hoeven niet te zwemmen. Ze staan op het water. Wat ze daar doen? Het zal met de voorplanting te maken hebben? Eitjes leggen na bevruchting? De oppervlaktespanning van het water is dermate hoog dat de muggen niet door het oppervlak heen trappen. Het zijn muggen met groene ogen, op de rug ook iets groens, het achterlijf bij sommige gestreept en enkele muggen hebben witte vleugelpunten. Graag determinatie, ik heb geen handboek van muggen.

Zwartkopmeeuw

Dit is geen bos meer, maar pure polder: we zijn weer terug. Niet dat het ons aan de andere kant van Utrecht verveelde, de techniek van de caravan liet ons in de steek, kapotte omvormer denk ik, zodat we De Ronde Venen weer hebben opgezocht. We wachten op reparatie.
Ondertussen ben ik de weilanden ingetrokken om te zien hoe het droge plasdras zich verder ontwikkelt. De buitenste rand is gemaaid en op het voormalige natte weiland staat het gras nu ook halverwege de knie. Ik weet niet of hier nog wat voedingswaarde inzit.
Verderop waren op gemaaide percelen vogels druk aan het foerageren, ze kunnen gemakkelijk hun voedsel bereiken. Tussen de Kokmeeuwen zaten twee Zwartkopmeeuwen. Als je er niet op verdacht bent zie je ze zo over het hoofd. Broeden steeds vaker tussen de Kokmeeuwen, bijvoorbeeld op de Grote Wije van de Botshol.
Broedt oorspronkelijk in de Oekraine langs de Zwarte Zee, maar breidt zich de laatste tijd snel uit naar West -Europa. Meer zwart aan de kop als de Kokmeeuw en geheel witte vleugels, onder en boven. Op de foto een neerstrijkende vogel. Dit noemen we een bewijsfoto.

Wit strand.

                               Een atol met witte stranden in het Utrechtse, jochie wat moai!

Moeders mooiste

Op onze ochtendwandeling gister, tussen de buien door, zagen we deze mannetjes Merel naast het pad fourageren. Wat zielig! Hij, één jaar oud want hij heeft een gele snavel maar nog geen gele ring rond het oog, trok zich niets aan van onze belangstelling en ging rustig door. Waardoor deze ragebol kan ontstaan? Ik denk niet dat het nestschade is. Onder nestschade versta ik bijvoorbeeld  kromme poten of  een blind oog,  die zijn ontstaan  tijdens verblijf als jong in het nest.Daar worden rake trappen uitgedeeld. Ook zullen veren beschadigd kunnen worden, maar deze Merel heeft al een keer geruid. Misschien is íe kort geleden te grazen genomen door een Sperwertje? Of zou het een genetische afwijking zijn? Wie een vermoeden heeft mag het zeggen. Hij houdt z'n snavel.

Gemier bij de mieren.

Rode Bosmieren voor een  ingang van hun nesthoop. Gemier waar wij  geen organisatie in zien, maar dat is schijn. Iedereen "weet" wat íe moet doen.  Deze hoop is er al net zolang we in dit gebied komen. Meer als 10 jaar.  Hij wordt niet groter, welk mechanisme daarvoor zorgt weet ik niet. Er zijn meerdere soorten bosmieren: Behaarde Bosmier, Kale Bosmier en de Zwartrugbosmier. Het lijkt erop dat dit Zwartrugbosmieren zijn. De bovenkant van het borststuk is zwart gekleurd. Maar als ik verder de literatuur induik klopt de vorm van het nest niet.
De foto is veel lichter gemaakt om de mieren beter zichtbaar te maken.
Lees zelf verder op de website over bosmieren.