De Putakker in slechte tijden

Vroeger , nog maar enkele jaren geleden, was de Putakker langs de Demmerikse Kade een van de beste Zwarte Sternkolonies die we in de Utrechtse Venen hadden. Dit duurde tot dat in een nacht alle jongen, plm. 30, opgevreten werden door de Kleine Mantelmeeuwen afkomstig uit het reservaat aan de andere kant van Demmerik. Sindsdien is er nog wel eens een poging gedaan door Zwarte Sterns om op de vlotjes  tot broeden te komen, nauwelijks succes, maar nu de Putakker beroofd is van z'n plantengroei is er van de eertijds roemruchte kolonie niks over. Zie foto. Hoogstwaarschijnlijk is hier de Amerikaanse Rivierkreeft de oorzaak van. Was de sloot eerst compleet gevuld met Witte Waterlelies en Gele Plomp, nu is het een trieste watervlakte. compleet leeggevreten door de exotische zoetwaterkreeft.

Witte Smeerwortel

Een witte Smeerwortel kom je niet zo vaak tegen, vaak zijn ze blauw. Ook hier inbraak door hommels en bij mijn weten ook door mieren. 

Rode pracht langs neerlands drukste weg.

                                                                 Op het talud van de A2

De enige.

De enige Ekster uit het nest, dat ik meermalen heb gefotografeerd, die groot geworden is.Achter in onze tuin in de Lijsterbes. Door het vensterglas.

Hommel als inbreker.

Als het niet goedschiks kan, dan maar kwaadschiks, denkt deze Aardhommel. Hij komt voor de nectar en het stuifmeel ( gelet op het oranje korfje aan de achterpoot). Helaas is de Kamperfoeliebloem ( een cult) veel te lang voor z'n tong en moet hij het op een slimme manier oplossen: gewoon inbreken. Ik bekeek eens de bloeiende bloemen en zag tot mijn verbazing dat de hommels niet voor de bloem indoken, maar naar de aanhechting van de bloem met de steel kropen en daar "iets"deden. Ik ontdekte dat aan elke bloem een gaatje zat. Hier zitten de nectarklieren. De hommels met een te korte tong zijn slim en bijten een gaatje. Probleem opgelost.

Jonge Meerkoet.

                                      Jonge Meerkoet, pas geboren. Vanochtend in Demmerik.

Weidevogels ( vervolg)

Ik mag wel opschieten, Gijs gaat vrijdag of zaterdag maaien. Op dat perceel heb ik nog niet alle nesten gevonden. Ik heb vanochtend wel , eindelijk, de tweede Tureluur kunnen markeren, maar er zitten minstens nog twee Gruttonesten. Het zoeken is geen zoeken meer, kijk maar op de foto. Zoeken is niet te doen, je moet alleen maar afgaan op het gedrag van de vogel. Waar vliegen ze omhoog? Die plek moet je op de wandeling er naar toe niet uit het oog verliezen, anders ben je 'm kwijt. Dan nog is het voetje voor voetje door het gras op zoek , wat Grutto's betreft naar de kenmerkende cirkel van naar binnen gebogen gras. Daaronder ligt het nest.
Als een Tureluur steeds opvliegt van dezelfde plek mag je aannemen dat er een nest is. Onder de Vrijwillige Weidevogelbeschermers hebben we de afspraak gemaakt dat we het nest niet perse hoeven te zien. Ze zijn vreselijk moeilijk te vinden en je trapt er gauw op.
Verder veel eerste waarnemingen: de eerste Gierzwaluwen, de Zwarte Sterns zijn er al een paar dagen, veel vlinders ,o.a. Distelvlinder, een Dagpauwoog, Kleine vos