Goudknopje

Als een waarneming van plant of dier op Waarneming.nl in rood wordt weergegeven is er wel wat aan de hand wat betreft de zeldzaamheid. Vandaag zet Fer vd. Lans, een goeie vogelaar trouwens, het Goudknopje in de Waverhoek op deze site. In rood. Ik wil niet zeggen dat je er over struikelt, zo groot is het plantje niet , maar naar mijn idee groeit het daar vooral in de zomer talrijk. Oorspronkelijk afkomstig uit Zuid Afrika, maar het  is ingevoerd en verwilderd. Het is nog niet zo lang in ons land, sinds 1972 werd het voor het eerst waargenomen in de Flevopolders. Het is een pioniersplant, vandaar in de Flevopolder en nu ook in de Waverhoek, ook daar pioniersplanten o.a. het Goudknopje. Het is een composiet, een samengesteld bloemige, met zo te zien alleen maar buisjesbloemen. Hoe zo'n pioniersplant in de Waverhoek terecht komt? Je zou kunnen denken aan watervogels die de zaden meevoeren in of aan  hun verenpak. Grauwe Ganzen misschien?

Ochtendrood

Ik heb vandaag al zoveel uur achter de laptop en de iPad gezeten om die verborgen foto's weer boven water te krijgen, dat ik genoegen neem met een sfeerplaat. Wel mooi trouwens, al zeg ik het zelf. De RK-kerk te Driehuis als baken. Zijn kerktorens altijd.Deze foto is al weer een paar jaar geleden genomen, 's ochtends vroeg, begin december. Ik kan me niet herinneren of het die dag is gaan regenen. "Ochtendrood, water in de sloot", of geldt dat alleen maar zomers?
Hier is niet aan gePhotoshopt, dan had ik de landpartij wel ietsje lichter gemaakt.

Keutel

De enige boom die nog rest in mijn tuin is de Lijsterbes. Vogels gebruiken 'm om de kat uit de boom
te kijken.  Zo nu en dan voer ik, vandaar. Gelukkig zijn er redelijk wat Huismussen, maar wat is redelijk? Regelmatig tel ik er 10-12, en dat vind ik in deze tijd al heel wat. Bij het geringste alarm schieten ze de conifeerhaag binnen en wachten op het sein veilig. Het ene na het andere koppie steekt dan uit de haag en komen ze tevoorschijn.
Waar gegeten wordt , wordt gepoept. Veel keuteltjes liggen op de bladeren van de Jasmijn die ernaast en eronder staat. Op de foto is een keuteltje afgebeeld. Meestal met een wit en een donker puntje. Het donkere deel is poep, afkomstig uit de darmen, het witte puntje een laagje urine, afkomstig uit de nieren. De endeldarm, de plasbuis en de geslachtsopening verzamelen zich in één opening , de cloaca. Elke keer als er gepoept wordt, wordt er ook geplast. Het wit bestaat uit ureum en urinezuren.
Er zijn ook vogels die alleen maar witte ( dus urine) flatsen hebben , zij eten veel meer vlees dat geheel wordt verteerd. Vaak worden de restanten ook nog uitgescheiden door middel van een braakbal. Op de top van het blad een deel van zo'n flats.

Bessen 3

Je ziet ze niet zoveel meer, maar her en der staan er nog wel wat verspreid in tuinen, parken en plantsoenen. Oorzaak : de Kardinaalsmuts is giftig. Voor vogels niet, voor de mens wel. Komt meer voor.  Dat gif werd vroeger wel uit de schillen van de vruchtjes gewonnen en gebruikt tegen hoofdluis. Weer eens wat anders als azijn of petroleum. 

Het is een behoorlijk grote familie, ruim 180 soorten, en verspreid over grote delen van de wereld. Niet in Afrika en Zuid-Amerika. Er zijn bladverliezende, maar ook bladhoudende Kardinaalsmutsen. De bladverliezende kleuren prachtig rood in de herfst. De dozen zouden, met wat fantasie, op de hoed van een kardinaal lijken die hij vroeger droeg. 

In het  Engels  heet de boom Spindle tree. Er werden vroeger spindels, klossen, voor een spinnewiel van gemaakt. Het hout is verder geliefd bij meubelmakers om als inleghout  meubels en muziekinstrumenten te versieren. 

Vooral Lijsterachtigen, o.a. Roodborstje, eten de bessen en poepen na vertering van het vruchtvlees de zaden weer uit.

Reigers op jacht

Gister bij de groep Kollen langs de Botsholsedwarsweg  zag ik een merkwaardig verschijnsel. Jagende reigers, Blauwe en Grote Zilver, tussen de ganzen. Al jaren neem ik dit waar, maar dit aantal reigers , plm. 11, had ik nog nooit gezien. 6 Grote Zilverreigers en minstens 5 Blauwe stonden tussen de ganzen en loerden naar de grond. Eerst met gestrekte hals, meer overzicht denk ik, maar als ze wat gezien hadden stonden ze soms minutenlang voorovergebogen naar de grond te kijken , klaar om met de scherpe snavel toe te slaan. Dat dit gedrag niets te maken heeft met Stekelbaarsjes vangen moge duidelijk zijn. In de literatuur worden ook zoogdieren genoemd als voedsel van de reigers. Woelmuizen en Mollen. Maar waarom nou tussen de ganzen jagen? Ik vermoed dat door het gedrentel van de ganzen de muizen (en Mollen?)  trillingen in de grond waarnemen en  boven de grond komen, zodat ze gepakt en genuttigd kunnen worden. Door dit leerproces komen er steeds meer reigers op grazende ganzen af.

Chileense Flamingo

Nog even de flamingo van gister in de Waverhoek: collega Roy van de IVN-Vogelwerkgoep had op waarneming.nl al aangegeven dat het een Chileense Flamingo was. De Flamingo die ik aankondigde is een andere soort en heet gewoon Flamingo. Hoewel een exoot, toch broedt de Chileense Flamingo in   erg kleine aantallen langs de Duits-Nederlandse grens, o.a. bij het Zwillbrocker Venn in de buurt van Groenlo. 'k Ben daar ooit geweest maar herinner me niet de flamingo's. Ook de moderator van waarneming.nl , Peter van der Meer, tikte me op de vingers.

Rondje Ronde Venen.

Eindelijk weer eens de mogelijkheid de polder in te gaan. Gelukkig wordt mijn mantelzorg wat makkelijker, mijn vrouw doet steeds meer dingen zelf. Toch heb ik na een uurtje even gebeld hoe het met haar ging. Zoals vroeger zat ze te ontbijten en de krant te lezen.
Eergister kwam ik terug van Leon en Annie, kaasboer en -boerin aan de Demmerik, en ontdekte langs Molenland richting kinderdagverblijfboerderij een grote groep Kolganzen. Geen telescoop, dus ook geen halsringen. Vanochtend weer daar naar toe en er zaten nog veel meer Kollen. Ganzen komen vaak een paar dagen naar dezelfde weilanden, zeker als het hen goed smaakt en ze niet worden verstoord. Op Molenland zit je hier eerste rang: zon in de rug en wat hoger voor het betere uitzicht. Helaas maar twee halsringen onder de 1500 ganzen. N23 lime en EZN zwart. Van de eerste zijn er in het computerprogramma nog geen ringgegevens ingevoerd door de ringers. Pas geringd dus en EZN is in 2001 geringd in Eemdijk. Nog nooit hier in de Ronde Venen afgelezen. Veel in Duitsland bij  Kleve langs de Rijn te zuiden van Emmerich. Plotseling een knal , waarschijnlijk afkomstig van een inwoner die de ganzen wilde wegjagen, de hele groep op de vleugels en ze vlogen toen vooral naar de familie Peek langs de Bovendijk. Echter te ver weg.
Rond gereden, uiteindelijk langs de Botsholsedwarsweg weer zo'n 1000 Kolganzen. Ver weg, met moeite een Kolgans met een V, een R en een......was het nou een N of een H? Een deel van de halsring was helemaal zwart, waarschijnlijk door vervuiling met modder of iets dergelijks was de ring moeilijk afleesbaar. Twee pootjes aan de bovenkant, twee aan de onderkant. VRN is in 2006 voor het laatst afgelezen door Bodo Kreisel in Duitsland en zal dus wel dood zijn. VRH is  bijna een meubelstuk in de Ronde Venen, het vaakst in deze contreien afgelezen, dit voorjaar nog door Marianne W. langs de Proostdijerdwarsweg. Een echtpaar met halsringen was zo vriendelijk om te gaan zitten en daar het gras nog behoorlijk lang is werd het mij onmogelijk gemaakt ze af te lezen.
In de Waverhoek viel al gauw een vogeltje op dat op een rietsigaar , Lisdodde, ging zitten en een Roodborsttapuit bleek te ziijn. Winterkleed. Op de plas toevallig een grote vogel nader bekeken en dat was een exoot pur sang, een Flamingo. Zie foto. Ontsnapt, want ik zag op waarneming.nl dat collega-vogelaar Roy de Dood een kleurring aan de poot had gezien. Op mijn foto staat de vogel in te diep water om de pootring te zien.
Al met al een leuk ochtendje.