zaterdag 8 november 2014
Een Bruinrode Heidelibel
Vanmiddag plotseling een grote libel in de tuin en uiteindelijk op een schutting. Gauw naar boven om m'n camera te halen. De macro zat erop, dus direct aan de slag , maar niet te dichtbij. Van de plm. 24 foto's de allerlaatste behoorlijk scherp , de rest niet te gebruiken. Oorzaak: bewegingsonscherpte door uit de hand fotograferen ( en niet vanaf een statief) en te dichtbij. Wanneeer leer je het eens, Sneuper!! Alleen de kop en het borststuk zijn scherp, de rest niet. Kleiner diafragma gebruiken ( hoger Fgetal) om de scherptediepte te laten toenemen.Ik blijf met deze materie worstelen.
De Veldgids Libellen erbij gepakt, heb ik nodig , want de kennis vroeger vergaard in m'n jeugdbondtijd , en ik ook aan libellen deed, is verdwenen en achterhaald. In die tijd hadden we nog nooit van een heidelibel gehoord, wel van de Sympetrumfamilie. Vaak Sympetrum vulgatum gevangen en gedetermineerd. Wat we met azijnether uitspookten zal ik niet verklappen, maar fraai was het, achteraf gezien , niet. Met het standaardwerk in de hand kom ik uit op een Bruinrode Heidelibel(Sympetrum striolatum). Veel kenmerken kan ik vanaf de foto niet verifieren, alleen het in de gids vermelde kenmerk dat een Bruinrode heidelibel een cilindrisch achterlijf heeft , en de andere een knotsvormig, is voor mij reden om het een Bruinrode te laten zijn. Maar wie het beter weet mag het zeggen.
vrijdag 7 november 2014
Wulpen
Al ganzenkijkend ontdek je ook regelmatig een vlucht Wulpen, foeragerend op een naastgelegen weiland, soms zelfs tussen de ganzen. Ze zijn niet bang voor elkaar. Het zijn er de laatste dagen veel. Op (door)trek naar Engeland en West- Frankrijk. Het is hier ook een broedvogel, die in allerlei biotopen broedt. Rond de 7.000 paar. Vroeger vooral in heideterreinen, tegenwoordig zijn ze niet zo kieskeurig: duinen, akkers, graslanden in allerlei soorten en maten, kwelders en hoogvenen. De enige plek in de provincie Utrecht waar ze broedden waren tot voor enkele jaren de blauwgraslandjes langs de Meije. En als ik me goed herinner ook een keer een broedpaar in Polder Groot Mijdrecht Noord.
"Een Wulp kijkt naar z'n gulp" luidt het ezelsbruggetje. Zelf denk ik bij de Wulp altijd aan de pijpenstopper van mijn opa. Deze is gemaakt van een Wulpenbek (snavel dus) zie foto.Ik herinner me nog dat hij hem gebruikte.De brede achterkant was de stopper waarmee de tabak werd aangestopt, met de voorkant werd de pijp leeggekrabd. Deze punt is nog origineel, vandaar ook de slijtage, de andere zilveren delen zijn er later als restauratie opgezet. In de tijd dat ik pijpenroker was gebruikte ik dit erfstuk, een van de weinige, evenals de zilveren tabaksdoos van mijn andere opa.
opa.
donderdag 6 november 2014
Smienten
De laatste weken komen er steeds meer Smienten in onze poldersloten , inclusief de plassen. Een bekende smientenplas in onze omgeving is de Ouderkerker Plas, aantallen rond de tienduizend zijn geen zeldzaamheid. Ook de natuurontwikkelingsgebieden de Waverhoek en de Groene Jonker herbergen op het toppunt meestal honderden Smienten.
Zomers verblijven de meeste in Nederland overwinterende Smienten in Noordwest-Europa. Zo nu en dan broedt een paartje in ons land maar veel zijn het er niet. Ook in de Waverhoek is wel eens een broedgeval geconstateerd. Toch gaat het aantal overwinteraars langzaam terug, misschien blijven ze hangen in wat noordelijker liggende landen.
Mannetje en vrouwtje geven het bekende beeld bij de eenden: een schitterend getekend mannetje en een onopvallend vrouwtje. Ze is grondbroeder. Als de mannetjes hebben geruid is de hele kop bruin, geen gele kopstreep. Door slijtage van de veren komt langzamerhand de gele streep tevoorschijn. Deze streep speelt een rol bij het baltsen en dreigen naar andere mannetjes. Als de kop gestrekt wordt komt het geel dreigend over, of tegenover vrouwtjes indrukwekkend.
De Smient wordt ook wel Fluiteend genoemd. Wie 'm gehoord heeft weet waarom.
woensdag 5 november 2014
dinsdag 4 november 2014
Bijna in m'n achtertuin
maandag 3 november 2014
Bessen 2
Een bes is een vlezige vrucht, waarbij het vruchtvlees wordt gevormd door het opgezwollen vruchtbeginsel na de bevruchting. Een rozenbottel is ook een vlezige vrucht, echter hij wordt niet gevormd door het vruchtbeginsel, maar door de bloembodem die opzwelt. Net zoals bij de Aardbei. We noemen dit dan ook schijnvruchten.
In deze tijd van het jaar zijn ze rijp en krijgen een felrode kleur. Dat valt op. Vogels komen er graag op af, vooral Groenlingen en Putters, om de zaden uit de bottel te pikken. Resultaat zie foto De pitten zijn de zaden. Bij veel planten verlaten de pitten met de poep het vogellichaam. Resultaat: verspreiding van de soort. Er zijn soorten waarbij een zaad eerst door het spijsverteringssap moet worden bewerkt voordat het kan uitlopen.
zaterdag 1 november 2014
Exoten
Op Waarneming.nl zie je regelmatig een vogel vermeld met "Ex" in het blauw erachter. Dit betekent dat het een exoot is. Zo werd in de Waverhoek afgelopen week melding gedaan van een Fazant waar ook "Ex" achter stond.
Een exoot is een soort of ondersoort (ras) die hier oorspronkelijk niet thuis hoort en met behulp van mensen hier is terecht gekomen. Deze hulp kan bestaan uit laten ontsnappen uit bijv. een volière ( Halsbandparkiet), het laten meeliften op een oceaanschip naar ons land ( Huiskraai in Hoek van Holland) of het fokken en uitzetten tbv de jacht ( Fazant) . Deze laatste is ooit door de Romeinen verspreid in West- Europa . Oorspronkelijk een vogel uit de Kaukasus. Dit uitbroeden en uitzetten voor de jacht is verboden, maar schijnt illegaal nog wel te gebeuren. Fazanten hebben zich over heel Nederland verspreid , in dichte, voedselarme bossen zoals op de Veluwe, komen ze niet voor. In de meeste Nederlandse biotopen worden ze waargenomen, ook in onze polders. Op de foto een mannetjes Fazant langs de Gagelweg.
Een exoot is een soort of ondersoort (ras) die hier oorspronkelijk niet thuis hoort en met behulp van mensen hier is terecht gekomen. Deze hulp kan bestaan uit laten ontsnappen uit bijv. een volière ( Halsbandparkiet), het laten meeliften op een oceaanschip naar ons land ( Huiskraai in Hoek van Holland) of het fokken en uitzetten tbv de jacht ( Fazant) . Deze laatste is ooit door de Romeinen verspreid in West- Europa . Oorspronkelijk een vogel uit de Kaukasus. Dit uitbroeden en uitzetten voor de jacht is verboden, maar schijnt illegaal nog wel te gebeuren. Fazanten hebben zich over heel Nederland verspreid , in dichte, voedselarme bossen zoals op de Veluwe, komen ze niet voor. In de meeste Nederlandse biotopen worden ze waargenomen, ook in onze polders. Op de foto een mannetjes Fazant langs de Gagelweg.
Abonneren op:
Posts (Atom)


