Bloeiende Brandnetel

Ook Brandnetels bloeien zonder dat je het eigenlijk in de gaten hebt. In deze tijd hangen aan alle planten de bloemslierten. Honderden onooglijke bloempjes hangen aan de okselstandige aren. Dit is de Grote Brandnetel. Als ze rechtop staan is het de Kleine.
De Brandnetel is tweehuizig en heeft dus eenslachtige bloemen. Er zijn mannelijke planten en er zijn vrouwelijke planten.De bestuiving vindt plaats door de wind, er komt geen insect aan te pas.
Ze houden van stikstof vandaar dat het een algemeen voorkomend "onkruid" is. Maar daarmee vertel ik geen nieuws.

Lariks of Lork

We waren even terug in de polder om allerlei zaken te regelen en om het regenachtige weer te ontvluchten. Maar in de Ronde Venen regende het ook. En hoe? Nu het weer wat zonniger dreigt te worden zijn we weer terug in en bij onze sleurhut Alles stond er nog. Na zo'n storm zaterdag ga je je wat sneller zorgen maken. Die storm hebben we overleefd , zij het dat ik nu en dan in een windvlaag, ondanks de dubbele stormbanden, aan het frame van de luifel ben gaan hangen. Een zijkant had ik eruit geritst zodat de wind eruit kon. Geen schade, verderop miste een neerstortende Berk op een haar na een caravan.
De meeste bomen zijn blijven staan (!). Ook de Lorken oftewel de Lariksen ( mag ook met een x). Lorkenhout is geliefd in de bouw. Het is duurzaam, watervast en sterk.Het is de meest duurzame Europese naaldhoutsoort. Op de foto jonge eerstejaars loten. Hier staan de naalden solitair, bij oudere loten, bijvoorbeeld dat takje links,  staan de naalden in groepjes: legio. Spar heeft solo (één naald), Den heeft duo, twee naalden bij elkaar.

Reintje

Vanochtend moesten we tijdens onze wandeling een stukje over een fietspad naast een drukke provinciale weg lopen. We hebben daar al vaker gefietst, maar dan let je blijkbaar toch minder op de berm als bij het gaan te voet. Zo ontdekten we een dode Vos, zonder uitwendig zichtbare verwondingen maar de logische verklaring van een dodelijke aanraking met een auto ligt voor de hand. Waarschijnlijk heeft iemand 'm in de berm gelegd om weer opgenomen worden in de kringloop van stoffen. Wel, de vleesvliegen hebben het lijk al ontdekt en proberen de eieren te leggen . Over een paar weken is het een grote hoop door elkaar krioelende maden.

Een dode Vos kom je in het Groene Hart niet zo snel tegen, eerder een levende. Al moet ik de eerste levende nog zien in onze omgeving. Ze zijn er wel, ik heb ooit in Demmerik een geplunderd eendennest gevonden met een vossenkeutel als achtergelaten visitekaartje en een ander spoor waren de afgebeten vogelveren waarbij de schachtpunten ontbraken: vossenwerk. Verder hoor je regelmatig jagersverhalen met de Vos als onderwerp.

Uitzicht.

Als ik omhoog kijk zie ik deze Denneboom. De eerste  15 meter kaal met alleen maar dode takken en dan een kruin die alle kanten op wil. Dit wordt geen timmerhout, hoogstens hout voor de open haard. Geboomte op een camping is geen productiebos, tenminste niet op deze camping.
Wat vorm betreft zie ik liever een Knotwilg. Veel meer natuur, gevormd door cultuur.Maar een mens wil wel eens wat anders om tegen aan te kijken.

Rode Bosmier

Op de plek waar we bij tijd en wijle naast de sleurhut  in de zon onze thee kunnen drinken werd het vandaag langzamerhand drukker. Steeds meer bosmieren, ik denk de rode, kwamen langs. Twee stromen, die naar het zuid-oosten hadden niks bij zich, die naar het noord-westen hadden meestal een klein wit langwerpig bolletje tussen de kaken.Soms twee bolletjes. Zijn het eieren of zijn het poppen? Zijn ze aan het verhuizen of wordt er een ander volk beroofd van het broed? Ik weet het niet.Ik heb gepoogd te ontdekken waar ze vandaan kwamen en waar ze naar toe gingen. Ze verdwenen in de dikke lagen humus. Alleen op onze plek moesten ze over vooral over kale zandbodem lopen zodat ze zichtbaar werden. Ik ben benieuwd hoe zich dit ontwikkelt. Op de onscherpe foto een mier met ei/pop

Geluiden bij sprinkhanen en krekels.

Door de laatste Nieuwsbrief ( 17/7) van de site Waarneming.nl werd ik geattendeerd op het beginnen van het seizoen van sprinkhanen en krekels. Helaas leverde een genoemde link voor mij niks op zodat ik  zelf maar op zoek ben gegaan. Met veel geluk had ik een paar jaar terug in onze eigen tuin een grote sprinkhaan gefotografeerd, de foto's die ik gister en eergister heb gebruikt. Helaas de sprinkhaan nooit op naam gebracht. Ik heb geen handboek voor genoemde dieren. Dus dan maar op Internet grasduinen. Ik denk dat het een Groene Sabelsprinkhaan is, een Grote of een Kleine durf ik niet te zeggen.
Ik kwam het voor mij volslagen onbekende woord striduleren tegen. Nooit van gehoord. Het is het maken van geluid door lichaamsdelen tegen elkaar te bewegen.Bij Sprinkhanen en Krekels wordt dat bereikt door vleugel tegen vleugel te bewegen, vleugel tegen abdomen (lichaam) of poot tegen vleugel.Het mannetje van de Sabelsprinkhaan doet het door linkervoorvleugel en rechtervoorvleugel met een enorme snelheid tegen elkaar te laten trillen. Doordat een ader is verdikt met tandjes geeft dat een geluid. Andere soorten hebben door bouw, tempo en manier weer andere geluiden. Aan de geluiden kan men de soort  herkennen.

Ik heb me wild gezocht naar een afbeelding van het stridulatie-apparaat, maar dat viel tegen.

We hebben onze sleurhut weer even gepakt en ingepakt ( help!) en de polder achter ons gelaten.  Vanaf het hogere gedeelte van de provincie Utrecht hoop ik nu en dan een logje te plegen.

Groene sabelsprinkhaan.

Hetzelfde beest als gister, maar dan van achteren. Met mijn beperkte vlinderkennis en wat speurwerk op internet kom ik uit op een Grote of Kleine Groene Sabelsprinkhaan. Krekels worden ook wel de Langsprietigen genoemd, de sprinkhanen de Kortsprietigen, behalve de sabelsprinkhanen, zij behoren ook tot de Langsprietigen. Het zijn de grotere sprinkhanen, 5 cm. zijn ze zomaar. Dit is , denk ik, een nimf van een mannetje. Een nimf omdat de vleugels nog niet ontwikkeld zijn, dus nog niet volwassen, een mannetje omdat de sabel, de legboor ontbreekt en dit dier cerci heeft. Dat is het grijpertje aan het achterlijf en alleen aanwezig bij mannetjes.
Op de foto van gister zijn bij het kniegewricht van de voorpoten de gehoororganen zichtbaar.Een sprinkhaan en krekel kunnen dus horen. Vandaar dat ze kunnen striduleren ( maar hierover maandag) Overigens hebben de Kortsprietigen, de sprinkhanen, uitgezonderd de Sabelsprinkhanen, het gehoororgaan op het achterlijf.

P.S. Vanmiddag bijna 30 vlinders op de Vlinderstruik. Wat een weelde!