IJspret

 Ontvlucht je Siberie vanwege de kou, dan kun je hier op het ijs lopen.  Opgewonden proberen ze of het houdt.

Kolgans ST7zwart

 

Vanmiddag duizenden Kolganzen in m'n "achtertuin" Eindelijk. Oorzaak?? Winter? Ik ben gewend dat hier langs de Hoofdweg en de Wester-en Oosterlandweg altijd wel ganzen zitten, in tegenstelling tot bijv. Polder Groot Mijdrecht. Maar nu zaten ze er dan. Geen zon in de rug , toch had ik een halsring ST7zwart. Zie foto., hij staat op het punt te gaan slapen. De volgende foto's laten een slapende  ST7 zien. Op 8 mei 2019 als adult geringd in Kologriv, een plaats enkele 100en kilometers Noordoost van Moskou. Mei wil zeggen op weg naar de broedgebieden in Noord-Rusland. Verder waargenomen in Nieder Saksen en Polen. In Friesland in Aldegea en Gauw. Nu hier.

Ruige rijp

 

We konden vanochtend weer eens genieten van de ruige rijp, eerder schreef ik daarover op 18 januari 2017 en een paar weken terug op 20 november. Die van 2017 vind ik de mooiste , scherpe naalden allemaal één kant uitwijzend, nl die kant waar de wind die nacht vandaan kwam. Vannacht was er bijna geen wind, dat kun je zien aan de grillige vorm van de rijp. Van alle kanten een zuchtje wind lijdt tot minder fraaie vormen. Hier op de rand van een Laurierboomblad.

Zwaan met vogelgriep?

 

Ik zie dagelijks vaak duizenden vogels , vooral in de winter als de ganzen hier hun winterverblijf hebben. Hoewel ik er altijd op let, heb ik tot deze maand nog nooit een vogel met duidelijke symptomen van vogelgriep gezien. Helaas kan ik dat nu niet meer zeggen: eind november  de Grote Zilverreiger die zo ziek was dat hij de normale vluchtreactie niet meer kon opbrengen en bleef staan op de plek waar hij stond. Het verenkleed was erg smerig. Zie logje  28 november. En dit weekend een juveniele Knobbelzwaan , ook langs de Gagelweg in een zijsloot. Het dier viel op door vreemd gedrag. Rondjes zwemmen en nu en dan vreemde strekkingen van de hals met de kop. Zie onderste foto. Hij bleef op hetzelfde stukje sloot zwemmen en deed geen moeite om bij de soortgenoten op het land te komen. Uiteindelijk moest ik naar huis, Vandaag weer gekeken of ik het dier zag liggen, maar nergens een dode zwaan. Hij zal wel ergens diep in de polder liggen. Ik kan me niet voorstellen dat deze zwaan geneest.

Ik heb een nieuwe telelens en moet nog aan het gebruik wennen. De onderste foto is door de autofocus mislukt. Al doende leert men, hoop ik.

Rijm.

 Weer eens mist vandaag, dus ook op de uitgebloeide  Lampenpoetserbloem zit rijm.

Paalzitter

 Was er vroeger in deze contreien niet een wedstrijd in "Wie het langst op een  paal kon zitten"? Dat duurde soms dagen en de winnaar kreeg de roem en de versierselen. En waarschijnlijk een envelop met inhoud.

Deze Buizerd had zo mee kunnen doen. Vooral in de winter zie je Buizerds op palen zitten, uitkijkend naar een passerende muis. Momenteel is de Buizerd de talrijkste broedende roofvogel in ons land, Hij broedt in elk nationaal kilometerhok . In 1932 schreef de ornitholoog Wigman enthousiast over de 5 broedgevallen in ons land. Dat is nu wel anders. Als weidevogelbeschermer sta ik daar niet over te juichen, menig jonge weidevogel wordt opgepeuzeld door de Buizerd en is voer voor de jongen.  

In de winter worden de aantallen aangevuld door trekkers uit de noordelijke landen als Denemarken, Zweden, en Noord-Duitsland. Deze wintergasten zijn vaak ook wat witter gekleurd.

Drinkende ganzen

 In onze slotenrijke polders zie je dit tafereel zeer regelmatig: ganzen ( op de foto Kolganzen) die het foerageren even afwisselen door naar een sloot te gaan en daar te drinken. Dat drinken doen ze op een opvallende manier. Ze nemen een hap water , gaan rechtop staan , draaien de kop wat achterover en daardoor loopt het water blijkbaar de slokdarm in. Uit mijn herinneringen haal ik een opmerking uit  een boek?artikel ? waar beweerd werd dat dit komt doordat ganzen geen strottenhoofd hebben. Nu zoekend op Internet kom ik maar één mededeling tegen waar hetzelfde beweerd wordt, helaas wordt er niet verder op in gegaan. Het zal wel kloppen maar dan komt onmiddellijk de vraag op: en het gras wat ze eten en maiskorrels en suikerbietenschilfers dan? Hoe komen die dan naar binnen. Bij het grazen wordt in hoog tempo met de snavel het gras geplukt maar om dit weg te krijgen wordt de kop niet omhoog en achterover getild. 

Wie helpt met een literatuurverwijzing?