Groot Dooiermos

 Op 29 oktober 2014 heb ik het Groot Dooiermos bij ons op de dakpannen beschreven, het zit er nog steeds en is maar een paar centimeter groter. Korstmossen groeien niet zo hard, slechts enkele mm. per jaar.  In dat logje van 2014 was me niet helemaal duidelijk hoe de mossen worden ingedeeld: ik dacht dat Korstmossen net zoals Bladmossen en Levermossen bij één groep hoorden. Fout. De naam Korstmos is verwarrend, maar in alle Veldgidsen voor Mossen worden de Korstmossen niet genoemd. Het heeft me een paar uur  gekost om dat te ontdekken. Ze hebben een heel andere bouw: zoals de vorige keer ook al omschreven, Korstmossen zijn een samenleving ( symbiose) van algen met een schimmel. De schimmel zorgt voor de vorm en haalt voedingsstoffen uit de ondergrond (substraat) en de lucht, de alg zorgt voor de suikers door fotosynthese. Bladmossen hebben een bouw die lijkt op een grotere groene plant met bladeren een stengels, ze hebben geen vaatbundels.

De schoteltjes die je op de foto ziet zijn apothecien, hierin worden voortplantingscellen gevormd. Zo'n bekertje is gevormd door de schimmel. In zakjes die veel paddestoelen ook hebben. De cellen noemen we sporen.

Dit Dooiermos zit op de Rode Hazelaar in de tuin. Bij oudere Dooiermossen worden de bekertjes van binnen oranje.

Wasdag

Van tijd tot tijd zie je eenden tekeer gaan in het water waarin ze zwemmen. Het vette verenpak moet gereinigd worden en er is daartoe genoeg water voorhanden. 

Het vrouwtje Wilde Eend  kijkt ademloos toe en zal even later ook gaan veren wassen. Het werkt aanstekelig. In deze sloot waren er meerdere eenden aan het wassen. 

Let op verschil van gekleurde snavels. Mannetje geelgroen, vrouwtje rood met zwarte vlekken. 

Op jacht

 Overal waar je ganzen ziet zie je ook reigers, zowel de Blauwe als de Grote Zilverreiger. Rustig voortschrijdend of geconcentreerd stilstaan en naar de grond turend. in afwachting van een voorbij komende muis. Ander voedsel kan ik niet bedenken, ja, een eventuele onvoorzichtige Mol wordt ook gepakt. Ze staan graag tussen de ganzen omdat de muizen blijkbaar  door de ganzen  buiten hun hol komen. De reigers hebben dit snel in de gaten en nemen hun kans waar. 

A9Vzwart

 Kolgans A9Vzwart zat vanmiddag weer langs de  Gagelweg op bijna hetzelfde perceel als mijn  eerdere waarneming op 21-11. Ver weg maar sterk ingezoomd en veel geduld lukte het toch. Ook deze gans is weer plaatstrouw, zoals zovele. 

Sneeuw

 Vanochtend bij  mijn ochtendloopje (soms loop) viel regelmatig wat uit de bomen, maar wat? Al redenerend kwam ik erachter dat dat geen kelkblaadjes of iets dergelijks zouden kunnen zijn, er was maar één verklaring: sneeuw! Plm.  1x in de minuut  kwam een minimaal korreltje sneeuw van boven. Ik geloof dat geen enkel weerbericht dat had aangekondigd. Na een half uur trouwens was het afgelopen. Jammer. 

Als troost een foto van een kunstig bouwwerk bij Bosdijk uit december 2010.

Egelhopen

 Ik heb deze week twee Egelhopen ( bestaat dat woord?)  gemaakt, van bladeren, in de hoop dat een Egel deze hoop gaat uitkiezen om de winterslaap te houden.  Bladeren genoeg, in de voortuin en de achtertuin. In de achtertuin heb ik een Egel lopen (zie logje en filmpje zat. 19 nov.) maar je weet nooit waar het beestje z'n vaste bivak heeft, als hij dat nu al heeft. Het is wel de tijd dat Egels onder zeil gaan. Vaak in een rommelhoekje onder takken, bladeren, oud hout etc. Toen we hier pas woonden en de kinderen een zandbak hadden met deksel, zat onder dat deksel op een gegeven ogenblik een Egelnest. Helaas moest de Egel wijken voor genoegens van de kinderen.  

Ik heb gisternacht de cameraval bij de hoop gezet maar er was geen beweging, de kans dat de Egel deze hoop uitkiest acht ik klein , maar je weet maar nooit. 

Een Knotmagnolia

 Elk jaar in de winter, moet ik de Magnolia in de voortuin knotten. De uiteinden van de oude takken, van minstens 30 jaar oud,  zien er uit als echte knotten van bijv. een Knotwilg. Zou ik dit niet doen dan hadden de buren allang geklaagd over de grote boom die dan ook bij hen het licht zou wegvangen. Ik doe dit knotten als de meeste bladeren gevallen zijn, dan zie ik pas waar de jaarlijks terugkerende lange uitlopers van  meer dan een meter, vast zitten. Op de knot.  Het eerste jaar hebben die uitlopers alleen maar lengtegroei, zou ik ze laten zitten dan worden het door de secundaire diktegroei dikke takken.

De Magnolia in de achtertuin, andere soort,  kent deze uitlopers niet.