37 wit.

 Kolganzen worden niet alleen geringd met een zwarte halsring, ook groene (lime) en witte ringen worden gebruikt. Wit maar een beperkt aantal. Het is schijnbaar een dikke witte ring maar dat komt door de logger die erin zit. Alle plaatsen die de geringde gans bezoekt worden erin opgeslagen en kunnen, mits de onderzoeker op tijd in de buurt is, op afstand worden uitgelezen met behulp van een laptop. 

Vanochtend een grote groep langs de Bosdijk en toch maar even door de telescoop geloerd. Ik neem me elke dag voor om wat minder tijd aan de Kolganzen met halsringen te besteden, maar zodra er weer een grote groep voorhanden zit,  kan ik het  niet laten. Overigens was de laatste aflezing 14 dagen geleden bij Molenland, terwijl ik bijna elke dag in de polder ben.  Het aflezen is dus echt schrapen, er komen steeds minder gehalsringde ganzen doodgewoon omdat er minder ganzen geringd worden en er ook steeds ganzen dood gaan door ziekte of afschot.

37wit is geringd op het eiland Kolguev ten westen van Nova Zembla op 10/8/2016. Als volwassen vrouwtje. Er zijn tijdens die expeditie zo'n 70, witte ringen geplaatst door een Russisch-Nederlandse onderzoekgroep. ( Toen haalde Poetin nog niet zulke streken uit). Op 25 december 2021 heb ik uit die groep 05wit in Molenland afgelezen. 37wit is de laatste weken in onze omgeving een paar keer afgelezen. 

Je ziet aan de ring een verdikking, vierkant , dit zijn zonnecellen die voor de stroom zorgen.

Weer klaar voor het voorjaar.

 Hadden de Futen de afgelopen maanden het winterkleed, saai en kraag zonder kleur, nu zijn ze allemaal op weg naar het voorjaar met het prachtkleed. Een fraai gekleurde kraag , typisch voor de Fuut. De kraag speelt  een rol bij het baltsen. Hij wordt uitgespreid om indruk op de ander te maken. Probeer een paartje baltsende Futen waar te nemen en let vooral op het laatste gedrag als ze beide tegenoverelkaar uit het water komen met gestrekte halzen daarbij de kragen uitspreiden. Een pracht gezicht.

Toch nog een sneeuwbuitje.

             Sneeuw op de uitgebloeide bloeiwijze van de Lampenpoetserplant. Het weegt bijna niks.

Echt Judasoor

 Het werd hoog tijd dat ik m'n zoomcamera weer eens ging gebruiken. Hij was bij de reparateur  geweest, er zat geen greintje leven meer in, ook niet na opladen van de accu. Die  kreeg het euvel wel gerepareerd,  maar hij kreeg de camera niet meer uit ??!! Meegenomen en gebruik 'm nu als zoomcamera met bij niet gebruik de accu er maar uit. 

Ik liep weer eens door de tuin om te constateren dat er nog geen insecten rondvlogen of rondliepen. De Vlinderstruik moet nog gesnoeid worden maar dat doe ik pas na de laatste nachtvorst. Snoei-tip van verschillende kwekers. Toen werd mijn oog getrofffen door iets paarsigs, Dat waren paddestoelen. toch geen Judasoor? Foto's genomen en voor de zekerheid de determinatiecomputer gebruikt: Echt Judasoor. Dunne sierlijke lapjes op de Vlinderstruik. Ik denk dat de struik dood gaat. Slecht gegroeid afgelopen seizoen. 

De Judasoor wordt in de keukens van Korea en Japan gebruikt, misschien kan ik de komende week nog paddestoelen  oogsten. De naam is afkomstig van de mythe dat Judas , de verrader van Jezus, zichzelf heeft opgehangen aan een Vlier waarna op die plek paddestoelen groeiden die heel zacht en teer aanvoelden. Vandaar de naam.

Ook Eksters aaseters

 Ale Kraaiachtigen ( Ekster, Zwarte Kraai, Roek, Vlaamse Gaai en Kauw) zijn alleseters ( omnivoor). Dankzij de Eksters uit de buurt heb ik geen Merelnesten meer in mijn tuin. De jongen van de Merels worden gevoerd aan hun eigen jongen. De grote nesten met een dak zijn nu duidelijk zichtbaar in de hoogste bomen van dorp of stad. In de winter scharrelen ze in groepen door stad en land. Vanochtend een groep van 5 bij een dode Haas in Molenland. Toen ik de auto stopte vlogen 4 van de 5 weg en bleven op afstand zitten kijken hoe de ene overgebleven Ekster zich tegoed deed aan de dode Haas. Na mijn vertrek wisten ze niet hoe snel ze terugkwamen.

Familie-ruzie

 Ganzen trekken reigers aan. Waarschijnlijk door het getrappel van de poten worden Muizen en Mollen uit hun bescherming gelokt en vormen ze een welkome hap voor de reigers. Maar hier zitten ze elkaar dwars en de Blauwe verjaagd de witte Grote  Zilver. De Blauwe is niks groter maar is gewoon brutaler. 

De eerste.

 Aarzelend komen de Sneeuwklokjes met bloem tevoorschijn. Als het koud, vriezend weer is stoppen ze om na het vorstje weer verder te groeien.

V-vlucht

Hoog overvliegende Kolganzen op weg naar de Delta. Ze hebben Fryslan verlaten ivm de naderende nieuwe kou. Vogels voelen haarfijn aan dat er koude op komst is. Deze groep is niet opgejaagd door een boer , trekker, grote vrachtauto, jager of loonwerker. Ze zijn op de vlucht, vandaar de hoogte. Alleen dan vliegen ze in V-formatie.
 

Beverburchten ?

 Ik ben vanmiddag nog even in het Galgenland geweest om te zoeken naar sporen van Bevers: pootafdrukken, takkenbossen, glijbaantjes om in het water te komen, maar niks van dit alles. Heb ook mijn oudste zoon geraadpleegd die ervaringen heeft in de Biesbosch waar ze wel zitten en die is ook negatief. Er ontbreken takken die in de Biesbosch wel talrijk aanwezig zijn. Ik heb later bedacht dat het waarschijnlijk hopen zijn gevormd door van die platte baggerbootjes die je hier in in de polders bezig ziet. Jammer, een paar Bevers in de Gagel of omgeving! Wat niet is kan nog komen. Zo wacht ik nog steeds op de Visotter.

Muizen (plaag ?)

 In nauwelijks bewerkte landerijen zoals  het Galgenland , waar ik gister was, is er volop leven met muizen. Overal gaten en gangen waar ze doorheen lopen. Reigers, zowel Blauwe als Grote Zilver, staan graag in  een dergelijk aangetast weiland. Doodstil  staan ze en dan plotseling schiet de kop naar beneden en wordt de verschalkte muis met huid en haar verslonden: gewoon doorslikken. Ze hebben  onder de sneeuwlaag rustig door kunnen bouwen aan hun gangen en gaten boven de grond. 

Wat mij opviel was de kleur van het gras bij een verzameling gangen, dood , alsof het doodgespoten was. Ik vermoed dat de uitwerpselen , en dan vooral de urine , oorzaak is van dit doodgekleurd gras. Of zouden de muizen de worteltjes van het gras hebben aangevreten? Poepjes en plasjes doen de muizen niet in de woning,  maar er buiten. Vandaar de gele kleur. Denk ik. 

Bevers, ratten of..........

 Ik was vanmiddag in het Galgenland. Het natuurgebied dat evenwijdig aan de Bijleveld loopt aan de Gagelweg. Vroeger schijnen hier een paar bomen te hebben gestaan in de vorm van een galg. Het is dus geen verschrijving van het woord gagel. In het midden liep vroeger toen het pas gegraven was een sloot. Die heeft zich de laatste jaren uitgebreid tot een lang breed water, De brede slootkanten stonden vol met russen. Wat me opviel waren twee hopen stro, gekenmerkt door de rattenvangers met een paar stokjes. In eerste instantie dacht ik aan beverburchten maar die ken ik niet,  dus ik durf geen uitspraken te doen over de makers van deze twee hopen. Maar opvallend is het wel. Of zouden de ratten waar de jagers op jagen, deze burchten hebben gemaakt. Ik heb geen idee. Bevers of ratten? 

Ik kon het me niet voorstellen bevers in het Galgenland, maar ik heb nog wat websites bekeken en moet concluderen dat het misschien toch wel beverburchten zijn.

Snoeien.

Knotwilgen in afwachting van het voorjaar langs de Boterwal. Als je erop let zijn in onze polders Knotwilgen met een verschillende grootte in kroon. Ik vermoed dat het verschil in grootte ontstaat door de knottende instantie. Er zijn meerdere knottende clubs zoals de Gemeentes, het Utrechts Landschap, Landschap Erfgoed Utrecht, Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten , en allerlei plaatselijke clubs. Als je over de Uitweg rijdt zie je dat men om en om heeft geknot en dat de nog staande kronen veel kleiner zijn als die op de foto. Zij moeten hoognodig worden geknot, anders worden de takken van  de kroon  te zwaar en splijt de stam. Het begin van verval. 
 

Wiekelende Torenvalk

 Afgelopen jaar, 2025, langs o.a. de Gagelweg minder Torenvalken gezien als de jaren daarvoor. Oorzaak, ik zou het niet weten. Kreeg in de voorgaande jaren bij het passeren van deze weg altijd wel een paar Torenvalken  in beeld, het laatste jaar was het bijna nooit een Torenvalk. Ik heb geen idee van hoe het in deze omgeving is geweest, maar over het algemeen gaan de valkjes in aantal achteruit. Langs de Gagelweg was het wel erg Torenvalk-arm. Deze foto is vanmiddag genomen langs de Ter Aase Zuwe. 

T3B

 De eerste na de sneeuw: T3Bzwart. weer in het Molenland bij de paardenboerderij. Heerlijk weer, zonnetje in de rug en hoog staan. Wat wil je nog meer, ja, halsringen. Maar het aantal wordt jaarlijks minder.

Gans als volwassen mannetje geringd op 18-1-2023. Geen leeftijd te bepalen. Bij Maren Kessel. Vooral in omgeving Oss-Wijchen afgelezen, verder een paar keer bij Leipzig en nu hier. 

Weer gras onder de poten.

 Bijna binnen 24 uur zijn de weilanden weer groen. Door de regen gaat het hard, ontdooien. Gelukkig voor de ganzen die niet zijn weggetrokken. 

Honger?

 Polder De Derde Bedijking ( mijn achtertuin) zit vol met Kolganzen. In grote groepen, maar het zijn in totaal rond de 5 a 6  duizend. Waarschijnlijk meer. Ik verwachtte de ganzen foeragerend te zien,  zittend op de grond. In het verleden , toen we meer sneeuw hadden, was dat altijd het geval. Maar nu niet,  de meeste ganzen liepen nog. 

Ergens tussen de ganzen gezien vanaf Molenland stonden vier Grote Zilverreigers kleumend bij elkaar. Ik denk dat ze honger hadden, want veel  sloten waar ze normaal foerageren zijn dichtgevroren. Waarom ze het grote water niet opzoeken is me een raadsel. Nog open water genoeg. De vierde reiger stond buiten beeld. 

En toen kwam er zo'n ver............ helicopter over, dus alles omhoog . Ze gingen een eind verderop weer zitten, buiten het bereik van de telescoop.

In de sneeuw

 Vanochtend plotseling weer drie paar Pimpelmezen in de besneeuwde Magnolia. Er schijnen toch nog zichtbare insekten op de takken te zitten, anders zouden ze niet zoeken.

Indische Gans op 10 km. hoogte

 Net zo zeldzaam als de Roodhalsgans, maar bij deze Indische Gans staat mijn verbazing en bewondering op een veel lager pitje als bij de Roodhals. Oorzaak? De Roodhalzen die je hier ziet zijn uit het wild, ook van oorsprong. De Indische Ganzen zijn van oorsprong in ons land afkomstig uit volieres. Ontsnapt en in 1986 gaan broeden. Net zoals de Nijlganzen. Ook ontsnapt. Normaliter broedt deze soort in Mongolie en Oost-China, voor de winter trekt de IndischeGans op 10 km. hoogte over de Himalaya naar India, Myanmar en Bangladesh. Er schijnt geen uitwisseling te zijn tussen de Chinese-Indische populatie en de populatie hier. Op de foto een licht exemplaar, de meeste soortgenoten zijn wat grijzer. Zat vanmorgen in mijn "achtertuin" langs de Oosterlandweg.