De eersten

 De Boerencrocus bloeit ook. Hij is ietsje vroeger als de gewone Crocus. Hij wordt gerekend tot de stinsenplanten en is derhalve na aangeplant te zijn verwilderd.

H....3 of 5......V zwart ?

 Dat was me een puzzle, het op naam krijgen van deze Kolgans. Langs de Gagelweg zag ik een Kolgans met een halsring,  maar door de grote afstand kon ik de code niet aflezen, Het was een grote letter H maar de andere twee cijfers/letters bleven onbekend. Veel foto's genomen , dat zou thuis een makkie worden. Bovenstaande foto was de duidelijkste, de andere foto's waren allemaal op de verkeerde groep genomen: oorzaak? Slordigheid, haast. Er zaten twee Grote Zilverreigers op de achtergrond  en één daarvan zat op de hoogte van de gans. Laat ik nou de verkeerde reiger als baken hebben genomen. Gelukkig waren enkele van de foto;s  nog wat meer naar links genomen zodat er toch nog twee met de geringde ganzen  op de foto stonden. Maar met onduidelijke code.  Hoofdletter H was duidelijk, maar de andere waren met veel gepuzzel een 5  en een V. 

Op 25-12-2018 geringd in Maren Kessel als juveniel, slechts 1x afgelezen in 2020 bij Amersfoort/Nijkerk en nu, na zoveel jaar, hier. Het beest is 6 jaar onder de radar gebleven dus heb ik mijn twijfels bij de aflezing. 

Eerste vrouw. bloem

De echte allerallereerste vrouwelijke bloem in de Rode Hazelaar. Een klein bosje met stampertjes steekt uit de bloemknop en verder niks.

Grauwe Gans HJ59

 Eindelijk na 4 maanden weer een gehalsringde Grauwe Gans. Ik begon het seizoen ook met een Grauwtje met groene ring bij Gijs maar die was te ver weg om te kunnen aflezen. Nu eindelijk eens een ring bij Grauwe Gans langs de Gagelweg vanmiddag. Veel foto's genomen omdat ook deze vogel te ver weg was. Wilde thuis de foto aflezen. Maar hij kwam naderbij en lukte het toch nog rechtstreeks af te lezen. Vorig jaar pas geringd bij Oegstgeest in Polder de Poelgeest. Daar nog een keer afgelezen en nu hier.

Commensalisme ?

 Een paar dagen terug had ik een foto van een paar Hazen die temidden van Kolganzen zaten. Geen aandacht voor elkaar. Maar Stormmeeuwen tussen de Smienten heeft wel een verhaal. We noemen dit commensalisme: de een heeft voordeel van de ander, de ander heeft niks aan die aanwezigheid  . Ik neem aan dat de Stormmeeuwen loeren op een keutel van de Smient waarin nog veel gras zit. Zo eten ze ook wel keutels van ganzen. Dat gras is nog lang niet verteerd en dus waardevol voor de meeuwen. 

Het eerste paar weidevogels

 Ze zijn als eerste aanwezig , de Scholeksters, maar leggen eieren en broeden als laatste van de grote 4 ( Kieviet, Grutto , Tureluur , Scholekster). Rondstruinend,  dezelfde broedplaats als voorgaande jaren kiezend. En dan is het nog afwachten waar het nest uiteindelijk gebouwd wordt. 

Het voorjaar is onderweg. 

Een Boomgans ?

 Ik heb nog nooit een Kolgans, een Brandgans, een Grauwe Gans in een boom gezien. Behalve deze Nijlgans gister op Bosdijk. Er zat een paartje , op de foto is de ander buiten beeld, in een slaapboom voor de Aalscholvers. Zo nu en dan baltsend. Ze staan erom bekend dat ze in bomen nestelen, meestal in boomholtes of oude grote nesten op grote hoogte. Je zou dit kunnen uitleggen als een bescherming tegen roofdieren op de grond. Ze kiezen vaak bomen uit die dichtbij het water staan. In Artis nestelen ze ook meestal in bomen. Dus waarom op Bosdijk niet? We wachten nieuwsgierig af.

Smidse

 Plotseling wemelt het van de vogels in mijn tuin, terwijl het nog koud is. Dus daar kan het niet aan liggen. Maar waar dan wel aan? Plotseling meer Roodborstjes, meer Merels, vooral mannetjes die al op zoek zijn naar een geschikte plek voor een nest, Kool- en Pimpelmezen zijn er de hele winter. Vanmorgen had ik de eerste Zanglijster. Druk bezig met foerageren  en had het vooral voorzien op slakken. Naaktslakken viste hij uit de begroeiing en toen ik hem op het pad bezig zag met Huisjesslakken was het voor mij duidelijk een Zanglijster die het tegelpad gebruikt als smidse: een Huisjesslak die hij op de harde tegels kapotsloeg om het zachte beestje te kunnen verorberen. Meestal gebruiken ze dezelfde plek als smidse maar de lijster van vanochtend gebruikte het hele tegelpad.

Op de foto ligt het gekraakte huisje voor de lijster. Nog even en we kunnen de lijster horen zingen. Hij is vaak de eerste.

Goede buren.

 Alles wat leeft in de polder komt elkaar  onherroepelijk een keer tegen. Hier een paar Hazen in alle rust temidden van grazende Kolganzen. Ze zullen elkaar beslist opmerken maar laten elkaar met rust,  alsof ze niet bestonden. Hazen en ganzen hebben geen enkele relatie met elkaar, ze hebben ook geen voedselrelatie met elkaar. Neem nou de reigers die maar al te graag ook tussen de ganzen staan om mollen en muizen te vangen die door de herrie van de ganzen onvoorzichtig worden en bovengronds komen. 

Goede buurlui. 

Het Viervleklieveheersbeestje.

Nauwelijks opvallend, zo klein. Dit LHbeestje , soort bedoel ik, nog nooit eerder waargenomen, Klein, kogelrond met twee gewone vlekken en twee komma-vormige vlekken. Zat in  de zon in de Rode Hazelaar waar nog steeds geen vrouwelijke bloempjes te zien zijn. Wel drie mannelijke, katjes die ik na veel gezoek ontdekte.
                                        .

A.s. plasdras met ganzen.

 Het aanstaande plasdras langs de Ter Aase Zuwe ( over een paar dagen) is nu nog een gewoon weiland, bevolkt door Kolganzen en Brandganzen  ( twee in het midden). Heb ze nog niet eerder hierop gezien. Maar het gras is vers dus eten maar.  Gijs zal binnenkort de sluizen weer open zetten en komt er water uit het  reservaat op het weiland te staan. Hopenlijk weer goed voor wat filmpjes van de verschillende eendensoorten , weidevogels, watersnippen en uiteraard ook nog wat ganzen.

Een rijtje Grauwe Ganzen.

 Na het foerageren even rust. Ze slapen, of tenminste, ze doen alsof ze slapen. Meestal hebben ze een oog open om toch de omgeving waar te nemen. Je weet maar nooit welk onheil er in de buurt naderbij komt. Soms zie je al die koppen plotseling omhoog  gaan, ze hebben een geluid waargenomen dat alarm betekent. Dat geluid hebben wij mensen niet gehoord. Zij horen een helicopter eerder dan wij. Ik heb de indruk dat Kolganzen meer op de grond gaan zitten bij het slapen, Grauwen staan als ze  slapen. 

Eerste

 Het eerste bloeiend Sneeuwklokje in mijn tuin. Terwijl in een Gemeenteplantsoen hier in de buurt al een hele pol volop bloeit. Was vorig jaar ook zo.   Vergeleken met voorgaande jaren is de bloei in mijn tuin een paar dagen eerder als bijvoorbeeld vorig jaar. Het voorjaar komt eraan, maar ik vind het bar koud.

Het 1e insekt

In de nog niet gesnoeide Vlinderstruik zag ik net het eerste insekt van na de winter: een Zevenstippelig Lieveheersbeestje. Zichzelf opwarmend in de voorjaarszon. Twee uur later zat íe er nog. De winter doorgebracht in kier of spleet, meestal met een aantal andere LHBeestjes, tevoorschijn gekomen door de warme zon en nu op een opwarmplekje. Ik verwacht vanmiddag nog wel een paar soorten insekten te zien.
 

Gallus gallus var. domestica

 In de oerwouden van Bosdijk kwam ik deze gedomesticeerde kip tegen. Tenminste dat maakte de computer ervan. Zij/hij was alleen, de vriendjes hebben waarschijnlijk elders in het bos gezeten. Maar misschien is deze afkomstig van een boerderij in de buurt. Wilde kippen hebben we niet meer, tenminste niet in onze omgeving. Ze weten precies bij welke boerderij ze horen, 's avonds komen ze daar in een hok of hoog op een stok de nacht doorbrengen.  

In het Donkereindse Bos hebben een paar jaar een groepje kippen in het wild geleefd, maar misschien waren ze van Leon en Annie, van de kaasboerderij,  die naast het bos wonen. En gingen 's avonds daar op stok.

Vroege bloei.

 Meestal bloeien de Elzen in maart maar het wordt steeds vroeger. Weer het klimaat. Ze zijn al bijna uitgebloeid, mensen met hooikoorts hebben de eerste bui al weer gehad. Ook de Hazelaar is bijna zover, de Rode Hazelaar in mijn tuin heeft nog geen stamperbloemetjes, maar ze komen eraan..

37 wit.

 Kolganzen worden niet alleen geringd met een zwarte halsring, ook groene (lime) en witte ringen worden gebruikt. Wit maar een beperkt aantal. Het is schijnbaar een dikke witte ring maar dat komt door de logger die erin zit. Alle plaatsen die de geringde gans bezoekt worden erin opgeslagen en kunnen, mits de onderzoeker op tijd in de buurt is, op afstand worden uitgelezen met behulp van een laptop. 

Vanochtend een grote groep langs de Bosdijk en toch maar even door de telescoop geloerd. Ik neem me elke dag voor om wat minder tijd aan de Kolganzen met halsringen te besteden, maar zodra er weer een grote groep voorhanden zit,  kan ik het  niet laten. Overigens was de laatste aflezing 14 dagen geleden bij Molenland, terwijl ik bijna elke dag in de polder ben.  Het aflezen is dus echt schrapen, er komen steeds minder gehalsringde ganzen doodgewoon omdat er minder ganzen geringd worden en er ook steeds ganzen dood gaan door ziekte of afschot.

37wit is geringd op het eiland Kolguev ten westen van Nova Zembla op 10/8/2016. Als volwassen vrouwtje. Er zijn tijdens die expeditie zo'n 70, witte ringen geplaatst door een Russisch-Nederlandse onderzoekgroep. ( Toen haalde Poetin nog niet zulke streken uit). Op 25 december 2021 heb ik uit die groep 05wit in Molenland afgelezen. 37wit is de laatste weken in onze omgeving een paar keer afgelezen. 

Je ziet aan de ring een verdikking, vierkant , dit zijn zonnecellen die voor de stroom zorgen.

Weer klaar voor het voorjaar.

 Hadden de Futen de afgelopen maanden het winterkleed, saai en kraag zonder kleur, nu zijn ze allemaal op weg naar het voorjaar met het prachtkleed. Een fraai gekleurde kraag , typisch voor de Fuut. De kraag speelt  een rol bij het baltsen. Hij wordt uitgespreid om indruk op de ander te maken. Probeer een paartje baltsende Futen waar te nemen en let vooral op het laatste gedrag als ze beide tegenoverelkaar uit het water komen met gestrekte halzen daarbij de kragen uitspreiden. Een pracht gezicht.

Toch nog een sneeuwbuitje.

             Sneeuw op de uitgebloeide bloeiwijze van de Lampenpoetserplant. Het weegt bijna niks.

Echt Judasoor

 Het werd hoog tijd dat ik m'n zoomcamera weer eens ging gebruiken. Hij was bij de reparateur  geweest, er zat geen greintje leven meer in, ook niet na opladen van de accu. Die  kreeg het euvel wel gerepareerd,  maar hij kreeg de camera niet meer uit ??!! Meegenomen en gebruik 'm nu als zoomcamera met bij niet gebruik de accu er maar uit. 

Ik liep weer eens door de tuin om te constateren dat er nog geen insecten rondvlogen of rondliepen. De Vlinderstruik moet nog gesnoeid worden maar dat doe ik pas na de laatste nachtvorst. Snoei-tip van verschillende kwekers. Toen werd mijn oog getrofffen door iets paarsigs, Dat waren paddestoelen. toch geen Judasoor? Foto's genomen en voor de zekerheid de determinatiecomputer gebruikt: Echt Judasoor. Dunne sierlijke lapjes op de Vlinderstruik. Ik denk dat de struik dood gaat. Slecht gegroeid afgelopen seizoen. 

De Judasoor wordt in de keukens van Korea en Japan gebruikt, misschien kan ik de komende week nog paddestoelen  oogsten. De naam is afkomstig van de mythe dat Judas , de verrader van Jezus, zichzelf heeft opgehangen aan een Vlier waarna op die plek paddestoelen groeiden die heel zacht en teer aanvoelden. Vandaar de naam.

Ook Eksters aaseters

 Ale Kraaiachtigen ( Ekster, Zwarte Kraai, Roek, Vlaamse Gaai en Kauw) zijn alleseters ( omnivoor). Dankzij de Eksters uit de buurt heb ik geen Merelnesten meer in mijn tuin. De jongen van de Merels worden gevoerd aan hun eigen jongen. De grote nesten met een dak zijn nu duidelijk zichtbaar in de hoogste bomen van dorp of stad. In de winter scharrelen ze in groepen door stad en land. Vanochtend een groep van 5 bij een dode Haas in Molenland. Toen ik de auto stopte vlogen 4 van de 5 weg en bleven op afstand zitten kijken hoe de ene overgebleven Ekster zich tegoed deed aan de dode Haas. Na mijn vertrek wisten ze niet hoe snel ze terugkwamen.

Familie-ruzie

 Ganzen trekken reigers aan. Waarschijnlijk door het getrappel van de poten worden Muizen en Mollen uit hun bescherming gelokt en vormen ze een welkome hap voor de reigers. Maar hier zitten ze elkaar dwars en de Blauwe verjaagd de witte Grote  Zilver. De Blauwe is niks groter maar is gewoon brutaler. 

De eerste.

 Aarzelend komen de Sneeuwklokjes met bloem tevoorschijn. Als het koud, vriezend weer is stoppen ze om na het vorstje weer verder te groeien.

V-vlucht

Hoog overvliegende Kolganzen op weg naar de Delta. Ze hebben Fryslan verlaten ivm de naderende nieuwe kou. Vogels voelen haarfijn aan dat er koude op komst is. Deze groep is niet opgejaagd door een boer , trekker, grote vrachtauto, jager of loonwerker. Ze zijn op de vlucht, vandaar de hoogte. Alleen dan vliegen ze in V-formatie.
 

Beverburchten ?

 Ik ben vanmiddag nog even in het Galgenland geweest om te zoeken naar sporen van Bevers: pootafdrukken, takkenbossen, glijbaantjes om in het water te komen, maar niks van dit alles. Heb ook mijn oudste zoon geraadpleegd die ervaringen heeft in de Biesbosch waar ze wel zitten en die is ook negatief. Er ontbreken takken die in de Biesbosch wel talrijk aanwezig zijn. Ik heb later bedacht dat het waarschijnlijk hopen zijn gevormd door van die platte baggerbootjes die je hier in in de polders bezig ziet. Jammer, een paar Bevers in de Gagel of omgeving! Wat niet is kan nog komen. Zo wacht ik nog steeds op de Visotter.

Muizen (plaag ?)

 In nauwelijks bewerkte landerijen zoals  het Galgenland , waar ik gister was, is er volop leven met muizen. Overal gaten en gangen waar ze doorheen lopen. Reigers, zowel Blauwe als Grote Zilver, staan graag in  een dergelijk aangetast weiland. Doodstil  staan ze en dan plotseling schiet de kop naar beneden en wordt de verschalkte muis met huid en haar verslonden: gewoon doorslikken. Ze hebben  onder de sneeuwlaag rustig door kunnen bouwen aan hun gangen en gaten boven de grond. 

Wat mij opviel was de kleur van het gras bij een verzameling gangen, dood , alsof het doodgespoten was. Ik vermoed dat de uitwerpselen , en dan vooral de urine , oorzaak is van dit doodgekleurd gras. Of zouden de muizen de worteltjes van het gras hebben aangevreten? Poepjes en plasjes doen de muizen niet in de woning,  maar er buiten. Vandaar de gele kleur. Denk ik. 

Bevers, ratten of..........

 Ik was vanmiddag in het Galgenland. Het natuurgebied dat evenwijdig aan de Bijleveld loopt aan de Gagelweg. Vroeger schijnen hier een paar bomen te hebben gestaan in de vorm van een galg. Het is dus geen verschrijving van het woord gagel. In het midden liep vroeger toen het pas gegraven was een sloot. Die heeft zich de laatste jaren uitgebreid tot een lang breed water, De brede slootkanten stonden vol met russen. Wat me opviel waren twee hopen stro, gekenmerkt door de rattenvangers met een paar stokjes. In eerste instantie dacht ik aan beverburchten maar die ken ik niet,  dus ik durf geen uitspraken te doen over de makers van deze twee hopen. Maar opvallend is het wel. Of zouden de ratten waar de jagers op jagen, deze burchten hebben gemaakt. Ik heb geen idee. Bevers of ratten? 

Ik kon het me niet voorstellen bevers in het Galgenland, maar ik heb nog wat websites bekeken en moet concluderen dat het misschien toch wel beverburchten zijn.

Snoeien.

Knotwilgen in afwachting van het voorjaar langs de Boterwal. Als je erop let zijn in onze polders Knotwilgen met een verschillende grootte in kroon. Ik vermoed dat het verschil in grootte ontstaat door de knottende instantie. Er zijn meerdere knottende clubs zoals de Gemeentes, het Utrechts Landschap, Landschap Erfgoed Utrecht, Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten , en allerlei plaatselijke clubs. Als je over de Uitweg rijdt zie je dat men om en om heeft geknot en dat de nog staande kronen veel kleiner zijn als die op de foto. Zij moeten hoognodig worden geknot, anders worden de takken van  de kroon  te zwaar en splijt de stam. Het begin van verval. 
 

Wiekelende Torenvalk

 Afgelopen jaar, 2025, langs o.a. de Gagelweg minder Torenvalken gezien als de jaren daarvoor. Oorzaak, ik zou het niet weten. Kreeg in de voorgaande jaren bij het passeren van deze weg altijd wel een paar Torenvalken  in beeld, het laatste jaar was het bijna nooit een Torenvalk. Ik heb geen idee van hoe het in deze omgeving is geweest, maar over het algemeen gaan de valkjes in aantal achteruit. Langs de Gagelweg was het wel erg Torenvalk-arm. Deze foto is vanmiddag genomen langs de Ter Aase Zuwe. 

T3B

 De eerste na de sneeuw: T3Bzwart. weer in het Molenland bij de paardenboerderij. Heerlijk weer, zonnetje in de rug en hoog staan. Wat wil je nog meer, ja, halsringen. Maar het aantal wordt jaarlijks minder.

Gans als volwassen mannetje geringd op 18-1-2023. Geen leeftijd te bepalen. Bij Maren Kessel. Vooral in omgeving Oss-Wijchen afgelezen, verder een paar keer bij Leipzig en nu hier. 

Weer gras onder de poten.

 Bijna binnen 24 uur zijn de weilanden weer groen. Door de regen gaat het hard, ontdooien. Gelukkig voor de ganzen die niet zijn weggetrokken. 

Honger?

 Polder De Derde Bedijking ( mijn achtertuin) zit vol met Kolganzen. In grote groepen, maar het zijn in totaal rond de 5 a 6  duizend. Waarschijnlijk meer. Ik verwachtte de ganzen foeragerend te zien,  zittend op de grond. In het verleden , toen we meer sneeuw hadden, was dat altijd het geval. Maar nu niet,  de meeste ganzen liepen nog. 

Ergens tussen de ganzen gezien vanaf Molenland stonden vier Grote Zilverreigers kleumend bij elkaar. Ik denk dat ze honger hadden, want veel  sloten waar ze normaal foerageren zijn dichtgevroren. Waarom ze het grote water niet opzoeken is me een raadsel. Nog open water genoeg. De vierde reiger stond buiten beeld. 

En toen kwam er zo'n ver............ helicopter over, dus alles omhoog . Ze gingen een eind verderop weer zitten, buiten het bereik van de telescoop.

In de sneeuw

 Vanochtend plotseling weer drie paar Pimpelmezen in de besneeuwde Magnolia. Er schijnen toch nog zichtbare insekten op de takken te zitten, anders zouden ze niet zoeken.

Indische Gans op 10 km. hoogte

 Net zo zeldzaam als de Roodhalsgans, maar bij deze Indische Gans staat mijn verbazing en bewondering op een veel lager pitje als bij de Roodhals. Oorzaak? De Roodhalzen die je hier ziet zijn uit het wild, ook van oorsprong. De Indische Ganzen zijn van oorsprong in ons land afkomstig uit volieres. Ontsnapt en in 1986 gaan broeden. Net zoals de Nijlganzen. Ook ontsnapt. Normaliter broedt deze soort in Mongolie en Oost-China, voor de winter trekt de IndischeGans op 10 km. hoogte over de Himalaya naar India, Myanmar en Bangladesh. Er schijnt geen uitwisseling te zijn tussen de Chinese-Indische populatie en de populatie hier. Op de foto een licht exemplaar, de meeste soortgenoten zijn wat grijzer. Zat vanmorgen in mijn "achtertuin" langs de Oosterlandweg.